YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/6424
KARAR NO : 2023/3600
KARAR TARİHİ : 12.06.2023
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/2265 E., 2022/1540 K.
KARAR : Yeniden esas hakkında hüküm kurma kararı
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Kadastro Mahkemesi
SAYISI : 2019/187 E., 2021/245 K.
Taraflar arasındaki kullanım kadastrosu tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davacı …’un davasının kabulüne, davacı …’nin davasının kısmen kabulüne ve birleşen dosya davacısı …’ın davasının reddine karar verilmiştir.
Kararın asıl ve birleşen dosyada davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davaların reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı … vekili tarafından duruşmasız, davacı … vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; davacı … vekilinin duruşma istemi nitelikten reddedilmiş, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar karar verilmiş ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
1. Kullanım kadastrosu sırasında İstanbul ili, … ilçesi, … Mahallesi çalışma alanında bulunan 7578 ada 3 ve 14 parsel sayılı 133,61 ve 160,96 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve kullanıcılarının tespit edilemediği şerhi yazılarak Hazine adına tespit edilmişlerdir.
2. Davacı … dava dilekçesinde; çekişmeli 7578 ada 14 parsel sayılı taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak adına şerh verilmesini talep etmiştir.
3. Birleşen davada davacı … vekili dava dilekçesinde; çekişmeli 7578 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak adına şerh verilmesini talep etmiştir.
4. Birleşen davada davacı … vekili dava dilekçesinde; çekişmeli 7525 ada 3 ve 14 parsel sayılı taşınmazların kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak adına şerh verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Asıl ve birleşen davada davalı Hazine vekili savunmasında; davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile birleşen dosyada davacı …’ın keşif masraflarını yatırmadığından davasının reddine; diğer davacıların davası yönünden çekişmeli taşınmazlara vergisini ödemek suretiyle zilyet oldukları gerekçesiyle davacı … ‘nin davasının kısmen kabulüne ve davacı …’un davasının kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı asıl ve birleşen dosyada davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Asıl ve birleşen dosyada davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporu ile taşınmazın kullanılmadığının anlaşıldığı, davacıların tespit tarihi itibariyle kullanımını ispat edemediğini ileri sürmüştür.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile boş arsa durumundaki her iki taşınmazda da fiili kullanım emaresine rastlanmadığı ve davacı taraflarca zilyetlik olgusunun ispat edilemediği gerekçesiyle, davalı Hazine vekilinin başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davaların reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı … vekili ve davacı … vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
1. Davacı … vekili temyiz dilekçesinde; taşınmaza emlak vergilerini ödemek suretiyle kullanıcı olduğunu, verilen kararın Yargıtay içtihatlarına aykırı olduğunu ileri sürmüştür.
2. Davacı … vekili temyiz dilekçesinde; taşınmaza emlak vergilerini ödemek suretiyle kullanıcı olduğunu, verilen kararın Yargıtay içtihatlarına aykırı olduğunu ileri sürmüştür.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, taşınmazın kullanılıp kullanılmadığı, kullanılıyor ise kullanımın kime ait olduğuna ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Kanun’un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun Ek 4 üncü maddesi
3. Değerlendirme
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı … vekili ve davacı … vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,
80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 99,20 TL’nin temyiz edenlerden davacı ve birleşen davacıdan ayrı ayrı alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.