YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8023
KARAR NO : 2023/19215
KARAR TARİHİ : 31.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/372 E., 2015/800 K.
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Şikâyetçiler … ve …’in 11.03.2013 tarihli celsedeki beyanında, şikâyetçi olup katılma taleplerini bildirmelerine karşın, katılma hususunda bir karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 237 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, şikâyetçilerin davaya katılan, vekilin de katılanlar vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.11.2012 tarihli iddianamesi ile sanık …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi ve sanık …’ın, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. … 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2014 tarihli ve 2014/905 Esas, 2014/890 Karar sayılı kararı ile sanıkların eylemlerinin, 5237 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesinin kapsamına girme ihtimaline binaen görevli mahkemenin ağır ceza mahkemesi olduğu belirtilerek, görevsizlik kararı verilmiştir.
3. … 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2015 tarihli ve 2015/53 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararı ile sanıkların eylemlerine ilişkin görevli ve yetkili mahkemenin … 14. Asliye Ceza Mahkemesi olduğu belirlenip, görevsizlik kararı verilmekle birlikte, oluşan görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.
4. Yargıtay 5. Ceza Dairesinin, 27/04/2015 tarihli ve 2015/5473 Esas, 2015/10757 Karar sayılı kararı ile, … 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2014 tarihli ve 2014/905 Esas, 2014/890 Karar sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
5. … 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/372 Esas, 2015/800 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında atılı suçlar yönünden, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat hükümleri kurulmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanıkların suçlarının tüm dosya kapsamıyla sabit olduğuna, Mahkemece usul kurallarının ihlal edildiğine, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanık …”ın yargılama konusu kasten yaralama eylemi ile sanık …’in yargılama konusu hakaret ve kasten yaralama eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca belirlenecek cezaların türleri ve üst sınırlarına göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin, sanıkların, görevli mahkemede yapılan 11.03.2013 tarihli ilk sorgu işlemi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Mahkemenin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
31.05.2023 tarihinde karar verildi.