Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/12744 E. 2023/19672 K. 12.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12744
KARAR NO : 2023/19672
KARAR TARİHİ : 12.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/639 E., 2015/1096 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Seydişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile aynı maddenin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanığın temyiz isteği kararın yeniden incelenmesine, vesaire ilişkindir.
2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın katılana yönelik hakaretinin 5237 sayılı Kanun’un 125/3-c maddesinde belirtilen hakaret suçunu oluşturmayacağı ve sanığın kastının mağdura hakaret olduğunun gözetilmemesi ve atılı suçun şikâyete tabi olduğu, mağdurun şikâyetinden vazgeçtiği ve sanığın da şikâyetten vazgeçmeyi kabul etmesi nedeniyle sanık hakkında düşme kararı verilmesi yerine mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mağdur … B’nin Yalıhüyük ilçe merkezindeki Belediye Kıraathanesi isimli işyerinin sahibi olduğu, sanığın ise olay günü kıraathane önündeki aracının içinde tanıklar ile birlikte oturduğu, sanığın kıraathanede garson olarak çalışan tanık M. A.’dan arabaya üç tane kahve istediği ancak siparişinin gelmediği iddiasıyla kıraathane içerisine girdiği, belirtilen sebeple sanık ile mağdur arasında tartışma çıktığı, tartışma sırasında sanığın mağdura hitaben “senin Allah’ını dinini, mekanını sinkaf ederim” şeklindeki sözlerle hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece mağdur ve tanık beyanlarına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinde düzenlenen hakaret suçunun takibinin şikâyete bağlı olması, mağdur … B.’nin 17.11.2015 tarihli duruşmada sanık hakkındaki şikâyetten vazgeçmesi ve sanığın da aynı tarihli duruşmada şikâyetten vazgeçme olması halinde kabul edeceğini beyan etmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesi gerektiğinden, hüküm bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.06.2023 tarihinde karar verildi.