YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/5982
KARAR NO : 2023/20149
KARAR TARİHİ : 20.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/497 E., 2022/158 K.
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Dairemizin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/10469 Esas, 2022/25693 sayılı ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.04.2023 tarihli ve KD-2023/31302 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesi uyarınca yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yerel Mahkemenin 06.05.2015 tarihli 2015/116 Esas, 2015/563 sayılı kararıyla sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği,
2. Sanığın, Yerel Mahkeme kararını temyiz etmesi üzerine Dairemizin 08.02.2018 tarihli ve 2017/6045 Esas, 2018/2020 Karar sayılı ilamı ile uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına yönelik bozma kararı verildiği,
3. Bozma sonrası Yerel Mahkemenin 03.07.2018 tarihli 2018/436 Esas, 2018/505 sayılı kararıyla sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği,
4. Sanığın, Yerel Mahkemenin kararını temyiz etmesi üzerine Dairemizin 03.06.2021 tarihli ve 2018/6666 Esas, 2021/17800 Karar sayılı ilamı ile tekerrüre esas alınan ilama konu suçun uzlaşmaya tabi olması ve hükümde basit yargılama usulünün uygulanması yönünde bozma kararı verildiği,
5. Bozma sonrası, Yerel Mahkemenin 02.11.2021 tarihli 2021/260 Esas, 2021/522 sayılı kararıyla sanık hakkında basit yargılama usulu uygulanarak tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesi, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay hapis 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği, verilen karara karşı sanığın itiraz talebinde bulunması üzerine, Yerel Mahkemenin 17.02.2022 tarihli 2021/497 Esas, 2022/158 sayılı kararıyla basit yargılama usulü uygulamasına göre yapılan indirim kaldırılarak yeniden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği,
6. Sanığın, Yerel Mahkemenin kararını temyiz etmesi üzerine Dairemizin 20.12.2022 tarihli ve 2022/10469 Esas, 2022/25693 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.
7. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın Dairemiz kararının kaldırılmasına yönelik itiraz yoluna başvurduğu anlaşılmıştır.
II. İTİRAZ SEBEPLERİ
Sanığın tekerrüre esas alınan ilamdaki ilk suçun işlenme tarihinin 01.03.2001 olduğu ve 5275 sayılı Kanun’un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı yalnızca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.
III. GEREKÇE
Tekerrüre esas Bartın Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2001 tarih, 2001/152 Esas, 2001/259 Karar sayılı kararındaki suç tarihinin 08.07.2005 tarihinden önce olması nedeniyle sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Sanık kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen “şartları oluşmadığı halde sanığın ikinci kez mükerrirliğine hükmedilmesi”, dışında bir hukuka aykırılık bulunduğu görülmemiştir.
IV. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemizin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/10469 Esas, 2022/25693 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,
3. Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2022 tarihli ve 2021/497 Esas, 2022/158 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği; hükümden ” sanığın daha önce Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/179 Esas, 2007/41 Karar sayılı ilamı ile tehdit suçundan 5 ay hapis cezasına mahkum edildiği, ayrıca cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği ve kararın 26/03/2013 tarihinde kesinleştiği, sanığın bihakkın infaz edilmiş sayılma tarihi kabul edilerek 5237 sayılı TCK’nın 58/2-b maddesinde belirlenen infaz tarihinden itibaren 3 yıl geçmeden, 19/09/2014 tarihinde iş bu yargılamasını yapmakta olduğumuz tehdit suçunu işleyerek mükerrir olduğu ve tekerrüre esas alınan kararın da mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği de göz önüne alınarak 5237 Sayılı TCK’nın 58/1 maddesi uyarınca hakkında tekerrür hükümleri uygulanmakla hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine” ibarelerinin çıkarılarak yerine “Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/179 Esas, 2007/41 Karar sayılı ilamı ile mükerrir olduğu anlaşıldığından hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına” ibaresinin eklenilmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.06.2023 tarihinde karar verildi.