YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8720
KARAR NO : 2023/19304
KARAR TARİHİ : 01.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/392 E., 2015/536 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan …’un 24.12.2015 tarihinde tefhim edilen karara karşı, hükümden sonra vekaletname sunan katılan vekili tarafından, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 25.01.2016 tarihinde temyiz başvurusunda bulunulduğu anlaşılmıştır.
Sanık … hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılan … vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece katılan sanıklar hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun’un) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan … vekilinin temyiz isteminin özetle; sanık …’un müvekkiline gönderdiği mesajların sayısı, mesajlardaki suç kastının yoğunluğu gibi hususlar ve dosya kapsamı dikkate alınarak, sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilk mesajın sanık tarafından gönderildiğine ve müvekkili tarafından sadece bir tane mesaj atıldığına, ilk olarak şikayette bulunanın da müvekkili olduğuna, müvekkilinin gerçek anlamda mağdur olduğuna, işinin ve sosyal hayatının olumsuz şekilde etkilendiğine, bu nedenlerle sanık … hakkında verilen kararın bozulmasına ve sanığın cezalandırılması talebine yönelik olduğu görülmüştür.
III. OLAY VE OLGULAR
Arkadaş olan tarafların aralarında oluşan husumet nedeniyle suç tarihinde birbirlerine gönderdikleri mesajlar ile hakaret suçunu işledikleri ileri sürülmüş olup, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda hakaretin karşılıklı olduğu kabul edilerek ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.
IV. GEREKÇE
A.Katılan … Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Temyiz dilekçesinin, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 25.01.2016 tarihinde sunulduğu belirlendiğinden, katılan vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B.Katılan … Vekilinin Temyizi Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, aynı tarihte tarafların birbirlerine gönderdikleri mesajların karşılıklı hakaret sözleri içerdiği anlaşılmakla, Mahkemenin sanık … hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair kararının usul ve Kanun’a uygun olduğu belirlenerek, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
A.Katılan … Vekilinin Temyizi Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B.Sanık … Hakkında Kuralan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında katılan … vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.06.2023 tarihinde karar verildi.