YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/38664
KARAR NO : 2013/26534
KARAR TARİHİ : 14.11.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret, yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik herhangi bir temyiz istemi bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede,
1-Sanık hakkında katılan …’a karşı yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 310.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Sanık hakkında katılan …’a karşı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
a- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.
Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK’nın 125/1. maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,
b- Hakaret suçunda özel haksız tahrik hükmü olan 5237 sayılı TCK’nın 129. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun genel haksız tahrik indirimini düzenleyen 29. maddesinin uygulanması,
c- Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, hakaret suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı, dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre katılanın kasten yaralama suçundan doğan maddi bir zararının bulunmadığı, herhangi bir tazminat talebinin olmadığı, adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan sanık hakkında “sanığın olay nedeniyle katılanın zararını gidermemiş olması…” biçimindeki, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen hususları içermediği için yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle aynı Kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.