Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/12137 E. 2023/20069 K. 19.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12137
KARAR NO : 2023/20069
KARAR TARİHİ : 19.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/119 E., 2016/49 K.
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Türkeli Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 8.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) ve (e) bentleri, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci ve 54 üncü maddeleri uyarınca neticeten 4.040 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteğinin; katılanın soyut beyanı dışında delil bulunmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, yasal koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanarak fazla cezaya hükmedildiğine, kasten yaralama suçu yönünden suçun oluşmadığına, alt sınırdan uzaklaşılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (c) ve (e) bentleri ile 54 üncü maddelerinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekirken bu hususta karar verilmediğine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması için şartlar oluştuğu halde uygulanmamasının da usul ve yasaya aykırı olduğuna, resen gözetilecek nedenlerle kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, müftü olan şikâyetçinin yapmış olduğu görevlendirme nedeniyle şikâyetçiye müftülük koridorunda hakaret ettiği ve baston ile yaralamaya çalıştığı ancak tanıkların araya girmesi nedeniyle eylemini tamamlayamadığı iddia ve kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların incelemeye konu olayda gerçekleşmediği ve müsadereye ilişkin hüküm yönünden Mahkemenin gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tüm dosya kapsamı ile suçların sübuta erdiğinin kabulüyle Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.
B. Sair Yönlerden
Sanığa yükletilen kasten yaralama ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.06.2023 tarihinde karar verildi.