YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/29929
KARAR NO : 2013/23027
KARAR TARİHİ : 08.10.2013

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozmak, mala zarar vermek
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A- Mala zarar vermek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1 maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafinin mala zarar vermek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
B- Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince,
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanık hakkında hırsızlık suçundan temel cezanın asgari hadden belirlenmesine karşın; suçun gece vakti işlenmesinden dolayı 5237 sayılı TCK.nun 143/1.maddesinin uygulanması sırasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeyip, “takdiren” denilmek suretiyle 1/3 oranında en üst hadden arttırım yapılması,
2- Sanığın aşamalarda yüklenen suçları yaşı nedeniyle soruşturma evrakı tefrik olunup, hakkında Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesi’ne hırsızlık suçundan kamu davası açılan Mesut Arcan ile birlikte işlediklerini savunmasına karşın, sanık Mesut’un aşamalarda yüklenen suçlamayı kabul etmeyip, yakınan …’ya yönelik hırsızlık suçundan “yüklenen suçun sanık tarafından
işlendiği sabit olmadığı” biçimindeki gerekçe ile Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/55 sayılı dava dosyasında 31.03.2010 günü beraatine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçundan hüküm kurulurken sanığın suçu Mesut Arcan ile birlikte işlediği kabul edilerek “iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlendiği” gerekçesi ile cezanın TCK.nun 119/1-c maddesi uyarınca arttırılması,
3- 5237 sayılı TCK.nun 31/1. ve 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 11/1. maddeleri uyarınca, 5395 Sayılı Kanun’un 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, cezai sorumluluğu bulunan ve hakkında mahkumiyet kararı verilen sanık hakkında anılan 5395 Sayılı Kanun’un 5. maddesinin 1.fıkrasının “a”, “b” ve “d” bendinde yazılı tedbirlere hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden olayı BOZULMASINA, 08.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.