YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/1810
KARAR NO : 2023/1725
KARAR TARİHİ : 21.03.2023
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
SAYISI : 2018/128 Esas, 2020/254 Karar
HÜKÜM : Davanın reddi
Taraflar arasındaki istirdat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Antalya Minibüsçüler Odası’na kayıtlı esnaf olduğunu, Antalya Minibüsçüler Odası ile davalı Kooperatif arasında bir kısım protokoller imzalandığını, işbu protokoller doğrultusunda davacının 38.100,00 TL’yi davalı …’a ödediğini ancak protokol şartlarının gerçekleşmediğini, düzenlenen bonoya dayalı olarak alınan bedelin haksız olduğunu ileri sürerek 38.100,00 TL’nin davalılardan tahsiline ve Minibüsçüler Esnaf Odası ile S.S. 21 Nolu Özel Halk Otobüsleri Taşıyıcılar Kooperatifi arasında imzalanmış protokollerin feshine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
1.Davalılar …, … ve S.S. 21 Nolu Özel Halk Otobüsleri Kooperatifi vekili cevap dilekçesinde; Antalya Belediyesi Ulaşım Koordinasyon Merkezi Genel Kurulu’nun (UKOME) kararı ile minibüslerin yolcu kapasitelerinin arttırıldığını ve bu nedenle otobüs sahiplerinin zarara uğradığını, bu kapsamda oluşan zararın tazmini amacıyla minibüs sahiplerince bonolar keşide edilerek verildiğini, UKOME kararı iptal edilmiş ise de taraflar ve belediyenin mevcut düzeni devam ettirdiğini, davacı ve diğer minibüsçülerin 18+1+9 kapasiteli otobüslerle çalışmaya, yani haksız kazanç sağlamaya devam ettiklerini, ödenen bedelin o ana kadar otobüsçü esnafının doğmuş zararına karşılık olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
2. Davalı … vekili cevap dilekçesinde; oda başkanı olan müvekkilinin çoğunluğun görüşü doğrultusunda hareket ettiğini, müvekkiline atfı bir kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Mahkemece Verilen Karar
Mahkemenin, 16.10.2015 tarih, 2015/96 E. ve 2015/763 K. sayılı kararı ile düzenlenen 01.03.2011 tarihli uzlaşma protokolünün icra safahatinde minibüsçülerin özel halk otobüslerinin görmüş olduğu zarara karşılık olmak üzere araç başına 38.100,00 TL’lik senetlerin minibüs odası tarafından özel halk otobüsü kooperatifi üyelerine verilmek üzere düzenlendiği, minibüs odası üyeleri tarafından senetler imzalanarak yapılan protokoller kapsamında özel halk otobüsü kooperatif üyelerine dağıtılmak üzere verildiği, davacının da 2007 yılından itibaren minibüslerin fazla kapasitede çalışmaları nedeniyle halk otobüslerine doğmuş zararlarına istinaden ödeme yaptığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
B. Bozma Kararı
Dairemizin 09.05.2017 tarih, 2015/15551 E. ve 2017/2760 K. sayılı kararı ile “sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı ancak mahkemece, davaya konu bononun keşide edilme nedeninin ortadan kalkıp kalkmadığı araştırılmadan eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesinin doğru olmadığı” gerekçesiyle hükmün bozulmasına ve dosyanın mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.
C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile UKOME tarafından alınan kararla minibüslerin otobüse dönüştürüldüğü, davaya konu bononun bu dönüşme sebebiyle otobüs esnafının uğradığı zarara karşılık olarak düzenlendiği, sözü edilen UKOME kararı İdare Mahkemesi tarafından iptal edilmiş ise de alınan kararın fiilen uygulandığı ve minibüs esnafının artırılmış taşıma kapasitesiyle faaliyetlerine devam ettikleri, davacının bu dönüşümden umulan yararı sağladığı ve halihazırda da sağlamaya devam ettiği, davaya konu senedin düzenlenme sebebinin ortadan kalkmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya konu senedin minibüs esnafının kâra geçeceği buna karşılık otobüs esnafının zarara uğrayacağı varsayımına dayalı olarak düzenlendiğini oysa fiiliyatta durumun tam tersi olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik incelemeye dayalı olarak hazırlandığını, bilirkişilerin vaziyeti genel olarak ele alıp, müvekkili özelinde değerlendirmediklerini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, davaya konu bononun düzenleme nedeninin ortadan kalkıp kalkmadığı noktasında toplanmaktadır.
2. İlgili Hukuk
2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 72 inci maddesi
3. Değerlendirme
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.