YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14612
KARAR NO : 2023/4323
KARAR TARİHİ : 19.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Düziçi Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/105 Esas, 2015/386 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Düziçi Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/105 Esas, 2015/386 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2019/9600 Esas, 2019/17049 Karar sayılı kararı ile özetle başka suçtan cezaevinde bulunan sanığın yokluğunda karar verilerek savunma hakkının kısıtılanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Düziçi Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2020 tarihli ve 2019/829 Esas, 2020/70 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; mağdurun şikâyetinden vazgeçtiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Resmî nüfus kayıt örneklerine göre suç tarihinde evli olan taraflar arasında müşterek ikâmetlerinde bulundukları sırada aralarında çıkan tartışmada sanığın, yumruk atmak suretiyle mağduru basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanığın üzerine atılı suçlamayı inkar ettiği belirlenmiştir.
3. Kovuşturma aşamasında sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan eden mağdurun, soruşturma aşamasında suç tarihinde kolluk güçleri tarafından tespit olunan ifadesi ve bu ifade ile uyumlu tanık … U.’nun beyanı dava dosyasında bulunmaktadır.
4. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Düziçi Devlet Hastanesince tanzim olunan, 09.02.2015 tarihli; “boyunda, sırtta, her iki göğüste, omuzda kızarıklıklar, basit bir tıbbi müdahale ile giderilir.” görüşünü içerir adlî muayene raporu dava dosyasına eklenmiştir.
5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Her ne kadar sanık, mağdurun şikâyetinden vazgeçtiğini beyan etmiş ise de 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin inceleme konusu ile ilgili bölümünde yer alan “(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine,…
(3) Kasten yaralama suçunun; a) …, eşe,… karşı,
İşlenmesi halinde, şikâyet aranmaksızın, …” şeklindeki düzenleme uyarınca sanığın yargılama konusu eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesi kapsamında soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlardan olmadığı, bu itibarla mağdurun şikâyetinden vazgeçmesinin sanık hakkında mahkûmiyet
hükmü kurulmasına engel olmayacağı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düziçi Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2020 tarihli ve 2019/829 Esas, 2020/70 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.06.2023 tarihinde karar verildi.