YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/16594
KARAR NO : 2023/19623
KARAR TARİHİ : 08.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/764 E., 2022/85 K.
SUÇLAR : Hakaret, cinsel taciz
HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yerel Mahkemenin 16.12.2014 tarihli ve 2014/29 Esas, 2014/530 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz ve hakaret suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 ve 125 inci maddelerinin ilk fıkraları uyarınca açılan kamu davaları kapsamında, aynı Kanun’un 32 ve 57 nci maddelerinin ilk fıkralarına göre sanığın akıl hastalığının bulunması nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.
2. Anılan kararın Yargıtay 18. Ceza Dairesince bozulması sonrasında yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararıyla, sanık hakkında aynı Kanun maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın kullanmış olduğu cep telefonundan şikâyetçinin cep telefonuna hakaret ve cinsel taciz içeren mesajlar gönderdiği iddia edilmiş, toplanan delillere göre sanığın yüklenen suçları işlediği kabul edilmiş; ancak akıl hastası olması nedeniyle cezai ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için 5237 sayılı Kanun’un 105 ve 125 inci maddelerinin ilk fıkraları uyarınca belirlenecek cezalarının türü ve üst hadlerine göre, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. Bozma kararı öncesi zamanaşımını son kesen işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 15.02.2013 tarihine göre, bozma kararı sonrası verilen karar tarihinden önce 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.06.2023 tarihinde karar verildi.