YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/28934
KARAR NO : 2023/4676
KARAR TARİHİ : 31.05.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :2015/250 Esas, 2015/342 Karar
SUÇ :Dolandırıcılık
HÜKÜM :Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2014 tarihli ve 2014/847 nolu iddianamesiyle, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve güveni kötüye kullanma suçlarından 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 155 … maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.
2. Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.07.2015 tarihli ve 2014/386 Esas, 2015/392 Karar sayılı kararı ile sanığa isnat edilen dolandırıcılık suçunun 5237 sayılı Kanun’un 158 … maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen nitelikli halini oluşturabileceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
3. Manavgat 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2015/250 Esas, 2015/342 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; işlediği iddia edilen suçun dolandırıcılık değil güveni kötüye kullanma suçu olduğuna, cezasının haksız ve orantısız olduğundan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tarihinde, sanığın katılana ait araç kiralama firmasından … …’a ait kimlik bilgileri kullanılarak düzenlenmiş kendi fotoğrafının bulunduğu sahte … belgesi ile araç kiraladığı, kira süresi bitmesine rağmen sanığın aracı katılana iade etmeyerek arkadaşı olan O. A. isimli kişiye verdiği ve olaydan 17-18 gün sonra aracın İzmit ili Körfez ilçesinde hasarlı bir şekilde katılana iade edildiği iddiasıyla sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve güveni kötüye kullanma suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.
2. Sanığın aşamalarda alınan savunmasında, katılana ait araç kiralama firmasından aracı kiraladığını, aracı kiralarken … …’a ait … belgesi fotokopisini kullandığı, aracı kiraladıktan sonra arkadaşı … …’e katılana teslim etmesi için verdiği, onun ise dönüşte kaza yaptığı için aracı bırakıp kaçtığını belirterek atılı suçlamaları kabul etmemiştir.
3. Mahkemece dinlenilen tanık R.A ‘da sanığın aracı kiralarken … …’a ait … belgesi fotokopisini kullandığını, aracı kiralamaya beraber gittiklerini teyit etmiştir.
4. Mahkemece, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın, aslı ele geçirilemeyen, … adına düzenlenmiş … belgesini ibraz ederek katılan adına kayıtlı aracı kiralayıp iade etmemesi şeklindeki eyleminde; Emniyet Genel Müdürlüğünün maddi varlığı olan … belgesini kullanması karşısında, eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 158 … maddesinin birinici fıkrasının (d) bendinde tanımlanan “Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık” suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, aynı Kanun’un 157 nci maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,
2. Kabule göre de; 02.12.2016 tarihli ve 29506 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,
Nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2015/250 Esas, 2015/342 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği,aynı Kanun’un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın bozulan hükümden dolayı kazanılmış hakları saklı tutulmak suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
31.05.2023 tarihinde karar verildi.