YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12436
KARAR NO : 2023/19570
KARAR TARİHİ : 07.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/299 E. 2015/912 K.
SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama ,bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı;
1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık … müdafiinin temyiz isteğinin, olay tutanağında ve katılanların beyanlarında, müvekkilinin hakaret ya da direnme eylemlerine dair somut delilin bulunmadığına, müvekkili hakkında 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmasının hatalı olduğuna, katılan …’in dosyaya sunmak istediği kamera kaydı için süre verilmiş olmasına rağmen ara karardan dönmeden ve kamera kaydının getirilmesi beklenmeden karar verildiğine, mahkemenin gerekçesinin 5271 sayılı Kanun’un 230 uncu maddesine aykırı olduğuna ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
2. Sanık …’ın temyiz isteğinin, sanık hakkında verilen mahkumiyet kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
3. Katılan …’in temyiz isteğinin, olayın başlangıcından sonra kayıt altına alınan ve karar tarihinden sonra dosyaya sunulan görüntülerden de anlaşılacağı üzere sanık …’ın silahlı tehdit suçundan ayrıca ceza alması gerektiğine ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
4. Katılan …’in temyiz isteğinin, olayın başlangıcından sonra kayıt altına alınan ve karar tarihinden sonra dosyaya sunulan görüntülerden de anlaşılacağı üzere sanık …’ın silahlı tehdit suçundan ayrıca ceza alması gerektiğine ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde sanık …’ın … plakalı araç ile hırsızlığa teşebbüs edip kaçtığının anons edilmesi üzerine katılanların sanığı yakalayıp hakkında işlem yapmak için sanığın evinin önüne gittikleri, katılanların sanığı dışarıya davet ettiğinde sanık ve temyiz dışı sanık M.A.’nın “Yürü gir içeri , bunlar bizi alamaz.” diye söyledikleri, katılanların sanıkların eve girmesine engel olduklarında sanıkların polis memuru katılan …’in üzerine yürüdükleri, bu sırada bina içinden diğer sanık …’ın çıktığı, sanıkların her iki katılana hitaben “Bizi bırakın lan , sinkaf ederim ben sizi evime köpek diye bağlamam.” diyerek hakaret ettikleri, sanık …’ın cebinden çıkardığı bıçak ile katılanlara saldırdığı ancak herhangi bir yaralanmanın olmadığı, katılanların beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamıyla Yerel Mahkemece sabit kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A- Sanık … Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
1.Katılanların beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamı karşısında sanığın atılı suçları işlediği ve sanığın katılanlara bıçakla saldırmasının 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamına girdiği, aynı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince ayrıca ceza verilemeyeceği anlaşılmakla , Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2.Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde eylemini birden fazla kişiyle birlikte işlemesine karşın, 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 58 nci maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Cezaların eleştirilen hususlar dışında kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmış,
Sanığın ve katılanların temyiz sebepleri ile sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
B- Sanık … Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
Katılanların beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamı karşısında sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Ancak,
1.Sanığın aşamalardaki savunmasında hakaret suçunu kabul etmediği, olay tutanağı içeriğinde ve katılanların beyanlarında sanığın katılanlara hakaret ettiğine dair bir anlatımının bulunmaması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine, yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
2.Sanık savunması, katılanların beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamıyla sanığın görevi yaptırmamak için direnme eyleminde silah kullanmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
3.Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini birden fazla kişiyle birlikte gerçekleştirilmesine karşın, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,
Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
A. Sanık … Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve katılanlar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık … Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.06.2023 tarihinde karar verildi.