YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/12573
KARAR NO : 2023/2923
KARAR TARİHİ : 10.05.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
EK KARAR TARİHİ : 25.12.2019
SAYISI : 2002/561 E., 2004/572 K.
KARAR : Tavzih talebinin reddine
Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen ve kesinleşen kararla ilgili İlk Derece Mahkemesi tarafından 25.12.2019 tarihli ek kararla tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; … Köyü 695 sayılı parselin yörede 1946 yılında ilk kez yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 1979 ve 1988 yıllarında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 2/B madde uygulamaları sırasında da orman sınırları içinde aplike edildiğini, tapu kaydının iptalini ve orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir.
II. CEVAP
Davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 17.12.2004 tarihli ve 2002/561 Esas, 2004/572 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, çekişmeli parselin tapusunun iptaline ve krokisinde (A) ile gösterilen 981 m2 bölümün tapu kaydının iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, bu karar, 11.11.2008 tarihinde kesinleşmiştir.
IV.TAVZİH
A. Tavzih Talebi
Davacı vekili tavzih dilekçesinde; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yapılan yenileme çalışmaları sonucunda hükümdeki parsel numarasının ve yüzölçümünün değiştiğini, bu halde hükmün infazının yapılamadığını açıklayarak kararın tavzih edilmesi talebinde bulunmuştur.
B. Tavzih Talebi Üzerine Verilen Karar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararı ile; Mahkeme hükümlerinin idarece sonradan yapılacak yeni düzenleme ve çalışmalar sonucu tavzih edilemeyeceği, idarenin Mahkeme hükmüne konu kadastro paftasına göre hükmün infazını sağladıktan sonra, oluşan paftanın yapılan yenileme çalışmasına konu edilmesi gerektiği, İlk Derece Mahkemesinin hüküm tarihinde olmayan paftaya göre hükmü tavzih edemeyeceği, hükümdeki hak ve borçları değiştiremeyeceği şeklindeki Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin, eldeki tavzih istemi yönünden de aynen geçerli olan görüşleri nazara alınarak tavzih talebinin reddi gerektiği gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; tavzih talebinin reddine ilişkin kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, kararın tavzih edilmemesi halinde infaz kabiliyeti bulunmadığını açıklayarak, İlk Derece Mahkemesinin ek kararının bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirm
Uyuşmazlık, tavzih istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi.
3. Değerlendirme
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ek kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen ek karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
İlk Derece Mahkemesince verilen 25.12.2019 tarihli ek kararın ONANMASINA,
7139 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,
1086 sayılı Kanun’un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 … içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,
10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.