YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18129
KARAR NO : 2023/5765
KARAR TARİHİ : 05.07.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/222 E., 2021/439 K.
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ünye Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 30.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan dava açılmıştır.
2. Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 6 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.
3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29.03.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün basit yargılama usulü uygulanması yönünden bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.07.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, bir nedene dayanmamaktadır.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, hakkında denetimli serbestlik kararı verilen sanığın denetim planına uymamakta ısrar etmesi nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği, kararın sanığa 24.12.2015 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen iki … içerisinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığı’na teslim olmadığı iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak üzere tahliye edildiği, ancak denetim planına uymamasından dolayı Ünye İnfaz Hakimliğinin 21.12.2015 tarihli kararıyla kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verildiği, sanığın bu karar uyarınca en yakın Cumhuriyet Başsavcılığı’na 2 … içerisinde müracaatta bulunmayarak, firar ettiği anlaşıldığından mahkemenin suçun sübutu ve suç vasfının belirlenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz sebebi reddedilmiştir.
3. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulama yapılırken bu hükme yollama yapan 5275 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin (A) bendinin sekizinci fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması hususu yönünden hüküm isabetli bulunmamıştır.
4. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ”26.12.2015” yerine ”21.12.2015” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.07.2021 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği; hükmün birinci fıkrasında eylemine uyan ibaresinden sonra gelmek üzere “5275 sayılı Kanun’un 105/A maddesinin sekizinci fıkrası delaletiyle” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2023 tarihinde karar verildi.