YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15407
KARAR NO : 2023/4353
KARAR TARİHİ : 19.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/432 Esas, 2016/153 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. … 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 17.12.2020 tarihli ve 2020/14322 Esas, 2020/19469 Karar sayılı kararı ile mağdurun yaralanmasına ilişkin alınan raporların yetersiz olduğundan bahisle sanık hakkında Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasını ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi nedenleriyle bozulmasına, sanığın kazanılmış hakkının korunmasına karar verilmiştir.
3. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2021/91 Esas, 2021/307 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun’un 51 … maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmiştir.
4. … 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14.06.2022 tarihli ve 2022/5107 Esas, 2022/4999 Karar sayılı kararı ile bozmadan önceki hükümde sanık hakkında 6,000 TL adli para cezasına karar verildiği halde, bozmadan sonraki hükümde 10 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verilmek suretiyle 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sanığın kazanılmış hakkının ihlal edilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
5. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/448 Esas, 2022/578 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi, eylemin silahla gerçekleşmediğinden silahla yaralamaya ilişkin nitelikli halin uygulanamayacağı, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılan ve sanığın birbirlerini tanıdıkları, olay tarihinde sanığın iş yerinde beklediği sırada katılanın
selam vermeden geçmesi üzerine bunun nedenini sorması üzerine katılanın sanığa “ne selam vereceğim lan size” şeklinde cevap verdiği, sanığın “bir sıkıntı mı var” diye sorması üzerine katılanın sanığa “oğlunun a….koyarım, anasını sinkaf ederim” demek suretiyle hakaret ederek yoluna devam edip tanık …’in iş yerine gittiği, kendisine yapılan hakaretin etkisinde kalan sanığın katılanı takip ederek …’in iş yerine gittiği ve kesici aletle katılana vurarak yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.
3. Katılan her aşamada sanığın kendisini yaraladığını beyan etmiştir.
4. Olaya ilişkin bilgisi ve görgüsü olan tanık beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.
5. Katılan hakkında tanzim olunan adli muayene raporunda yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı, organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olmadığı bildirilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, katılanın aşamalarda değişmeyen beyanları ve bu beyanlarını doğrulayan adli rapor karşısında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, düzenlenen adli raporlarda katılanın kesici alet ile yaralandığı bildirildiğinden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca cezasında artırım yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, lehe olan hükümlerden seçenek yaptırımlara çevirmeye ilişkin hükümler uygulanarak sanık hakkında hükmolunan hapis cezası asli para cezasına çevrilmiş ve yerinde ve yeterli gerekçe ile erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2.Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 17.12.2020 tarihli ve 2020/14322 Esas, 2020/19469 Karar sayılı kararıyla “28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3 üncü maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, sanık hakkındaki hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasını ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar
verilmesi,” nedeniyle bozulmasına karar verilmiş, Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen yeni kurulan hükümde bozma ilamını etkisiz kılacak ve infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasını ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuşsa da bu aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/448 Esas, 2022/578 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 4. Paragrafının ikinci bendinde bulunan “Sanığın ekonomik ve şahsi durumu dikkate alınarak verilen para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 52/4 üncü maddesi gereğince birer ay ara ile takdiren 10 eşit taksitte ödenmesine, kısmından sonra gelen “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen doğrudan verilen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun ihtarına (ihtar edildi.) ” ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.06.2023 tarihinde karar verildi.