YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11122
KARAR NO : 2023/18672
KARAR TARİHİ : 22.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece; sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58 inci maddesi uyarınca hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteminin, hakkında verilen hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
Polis memuru olan şikâyetçilerin, olay günü uyuşturucu madde kullanımı ve satışına yönelik yaptıkları çalışmalar sırasında, sanığın durumundan şüphelenilerek kontrol amaçlı yanına gidip polis kimlik kartlarını göstermesi üzerine sanığın kaçmaya başladığı, şikâyetçi polis memuru tarafından yakalandığı, sanığın yeniden kaçmaya çalışırken yere düştükleri ve sanığın şikâyetçinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralanmasına sebep olduğundan bahisle görevi yaptırmamak için direnme suçundan cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; kendisini yakalamaya çalışan görevli polis memurundan kurtulup kaçmak için direnirken şikâyetçinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebep olduğu ve atılı suçu işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın şikâyetçiye yönelik görevi yaptırmamak için direnme eyleminin kaçarken yakalandığı sırada meydana geldiği, tutanak içeriği ile uyumlu şikâyetçi beyanları, tanık anlatımı, adli muayene raporları ve dosyadaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemenin kararında hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.05.2023 tarihinde karar verildi.