YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/24608
KARAR NO : 2023/5188
KARAR TARİHİ : 14.06.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/120 E. ,2019/488 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2013 tarihli ve 2011/620 Esas, 2013/169 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci,52 nci, 51 … ve 53 üncü maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2013 tarihli ve 2011/620 Esas, 2013/169 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 28.12.2016 tarihli ve 2015/11314 Esas, 2016/11253 Karar sayılı kararı ile görevsizlik nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2019 tarihli ve 2019/120 Esas, 2019/488 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, adli para cezası ile 62 nci,52 nci, 51 … ve 53 üncü maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 8.320 ,00 TL adli para ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; mahkemece verilen kararın bozulması talebine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın suç tarihinde katılanı cep telefonundan arayıp kendisini polis olarak tanıtıp, katılandan hileli hareketlerle 15.000,00 TL parayı kendisine havale etmesini sağlayarak dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunmuştur.
2. Katılan tarafından havale edilen paraların sanık … tarafından 17.06.2011 tarihinde 5500 TL ve 6930 TL olarak Garanti Bankası Şanlıurfa Şubesinden, bakiyesinin ise Şanlıurfa’daki ATM’den çekildiği anlaşılmıştır.
3. Sanık …’nın ifadesinde; parayı çektikten sonra sanık …’e verdiğini belirttiği, sanık …’ya sanık …’in görevli polislerce suçlular albümünden fotoğrafı teşhis ettirilmiştir.
4. Temyiz dışı sanık … beyanında, “İddia doğru değildir. … benim çocukluk arkadaşımdır. Ben … … tanımam kendisinden telefonla da para havalesi istemedim. Ben …’den para almadım. …’in iftirası ben 13.09.2011 tarihinden bu yana Metris Cezaevindeyim, suçsuzum kimseyi telefonla dolandırmadım. yüz yüze de dolandırmadım” şeklinde beyanda bulunmuştur.
5. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı Uzlaştırma Bürosunun 22.03.2019 tarihli yazısı ile taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı bildirilmiştir.
6. Mahkemece tüm dosya kapsamı esas alınarak sanık hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Şanlıurfa 1.Ağır Ceza Mahkemesinin ,23.10.2019 tarihli ve 2019/120 Esas ,2019/488 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen 5237 sayılı Kanun’un 51 … maddesinin üçüncü fıkrasında, denetim süresinin mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olamayacak şekilde belirlenmesi gerektiğinden hareketle, sanık hakkında katılan …’a yönelik dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde anılan emredici düzenlemeye aykırı olacak şekilde, 1 yıl 8 ay yerine 1 yıl denetim süresi belirlenmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2)numaralı bentte açıklanan nedenle Şanlıurfa 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2019 tarihli ve 2019/120 Esas ,2019/488 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında denetim süresi belirlenmesi ile ilgili kısmındaki “1 yıl süre ile” ifadesinin çıkarılarak yerine, “1 yıl 8 ay süre ile” ibaresi yazılmak suretiyle ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.06.2023 tarihinde karar verildi.