YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12724
KARAR NO : 2023/19343
KARAR TARİHİ : 05.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/229 E., 2016/16 K.
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Kepsut Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında;
1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının atfıyla aynı maddenin birinci fıkrası , adı geçen Kanun’un 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının atfıyla aynı maddenin birinci fıkrası, adı geçen Kanun’un 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği kararın yeniden incelenmesine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
… L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunun E-8 koğuşunda suç tarihinde yapılan kısmi arama sırasında koğuşta hükümlü olarak bulunan sanığın görevli personellere hitaben “Ne var yine lan a…. koyarım böyle işin, benimle probleminiz mi var len bu koğuşu aramaya geliyorsunuz şerefsizler, siz kimsiniz.” biçiminde sözlerle hakarette bulunduğu, kendisine sakin olması ve aramaya itiraz etmeden bahçeye çıkması söylenmesi üzerine, “Erkekseniz çıkarın o… çocukları a… korum yapacağınız işin, yakarım bu cezaevini bir sözümle patlatırım.” biçimindeki sözlerle tehditte bulunduğu, bağırmaya ve personele karşı gelmeye devam etmesi üzerine sanığın koğuş dışına alındığı ve koridora çıktığı esnada personele saldırmaya çalışmak suretiyle görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarını işlediğinden bahisle açılan davada Yerel Mahkemece mağdurların birbirleriyle uyumlu beyanları, sanık savunması ve olay tutanağına göre sanığın her iki suçtan da mahkumiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden
Tüm dosya kapsamı, mağdur infaz koruma memurlarının şikâyetçi olmamalarına rağmen birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı olarak iddialarını tekrarlamaları, hükümlü ve infaz koruma memuru olan tanıkların da mağdurların iddialarını doğrulamaları, 22.05.2013 tarihli olay tutanağı ve olay anına ilişkin kamera görüntülerine ait çözüm tutanağı karşısında, sanığın infaz koruma memurları olan mağdurlara sinkaflı sözlerle hakarette bulunduğu, tehdit etmek ve yaralamak için saldırmaya çalışmak suretiyle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği anlaşılmakla, hakkında mahkumiyet kararları verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Sanığın eylemlerini birden fazla kamu görevlisine karşı işlemesi nedeniyle verilen cezalarında 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi uyarınca arttırım yapılırken, mağdur sayısına göre arttırım oranının, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ve sanığın adli sicil kaydında daha ağır ceza içeren ilamı yerine daha hafif ceza içeren ilamı 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca tekerrüre esas alınmış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.06.2023 tarihinde karar verildi.