YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/3577
KARAR NO : 2013/26518
KARAR TARİHİ : 14.11.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Mağdur kovuşturma aşamasında “sanığı eve aldığını, ayran ikram ettiğini” belirtmiş ise de, sanık ve mağdurun soruşturma aşamasındaki anlatımlarından; sanığın olay günü mağdurun kapısının zilini çaldığı, mağdur kapıyı açtığında daha önceden tanımadığı sanığın, “askere gideceğini, parasının olmadığını, bir miktar para vermesini” istediği, 1924 doğumlu olan mağdurun giriş kapısının arkasında bulunan portmantodaki örtünün altından 10,00 TL para verdiği, sanığın az olduğunu söylemesi üzerine mağdurun tekrar 10,00 TL daha verdiği, mağdurun kapının önünde duran sanıktan ayran içip içmeyeceğini sorduğu, sanığın içerim demesi üzerine mağdurun mutfağa gittiği sırada sanığın içeri girerek mağdurun parayı verdiği yerde bulunan 200,00 TL’yi çaldığı, mağdur döndüğünde kapının dışında bulunan sanığın ayranı içerek hızla uzaklaştığı, sanığın aceleci tavırlarından şüphelenen mağdurun parayı kontrol ettiğinde yerinde olmadığını gördüğü olayda, mağdur ve sanığın soruşturma aşamasındaki anlatımlarının uyumlu olması, kaldı ki, mağdurun sanığı eve davet etmesi durumunda bile, sanığın hırsızlık eylemini gerçekleştirmesi ile var olan rızanın ortadan kalkacağı ve konut dokunulmazlığını bozma suçunun oluşacağı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,
2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne gelince;
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, Ancak;
17.10.2011 tarihli yakalama, üst arama, muhafaza altına alma ve teslim tutanağı ile dosya içeriğine göre, mağdur, evinden hırsızlık yapan şahsın eşgal bilgilerini verdiğinde, şahsın polisçe tanınan sanık … olabileceği düşünülerek evine gidildiği, sanığın evde bulunmaması üzerine polis memurlarının adresten ayrıldığı, araştırma devam ederken sanığın kendi isteği ile polis merkezine geldiği, yapılan üst aramasında, pantolonun sağ arka cebinden 265 TL, sağ ön cebinden ise 220 TL para çıktığı, sanığın üzerinden çıkan paradan 220 Türk Lirasının mağdurun evinden aldığı para olduğunu söyleyerek kendi rızası ile polis memurlarına verdiği ve aynı tarihte çalınan paranın tam olarak mağdura iade edildiği olayda, sanığın soruşturma aşamasında rızai iadeyi sağladığı anlaşılmakla, yazılı şekilde hakkında 168/1. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı Kanunun 168/1. maddesinin uygulanması sırasında, aynı maddenin ikinci fıkrası da dikkate alındığında indirim oranının 1/2’den fazla olması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.