YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/1324
KARAR NO : 2023/1311
KARAR TARİHİ : 06.03.2023

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/1823 Esas, 2023/2 Karar
İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon Tüketici Mahkemesi
SAYISI : 2017/140 E.-2022/276 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 3.500,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR
Açıklanan sebeple;
Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
06.03.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması kaydı ile dilekçede 3.500,00 TL değer gösterilmek suretiyle Mahkemece hesaplanacak zararın tahsili istemine ilişkin dava, HMK 107 maddesine göre belirsiz alacak davası olarak açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince davacı zararının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,

Davacı vekilinin vaki istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan red edilmiş,

Davacının temyiz kanun yolu istemi de dava konusu alacak miktar itibariyle temyiz kesinlik sınırı altında kaldığı gerekçesiyle oyçokluğu ile red edilmiştir.

Alacak istemi yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin olduğuna ilişkin sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.

Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgili olup, temyiz kesinlik sınırı belirlenirken dava konusu edilen alacağın değeri dikkate alınır. Alacağın bir kısmının dava edilmesi halinde kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil HMK 362/2 maddesine göre alacağın tamamına göre belirlenir.

Davacı vekili işbu davada dava dilekçesinde 3.500,00 TL değer göstermek suretiyle zararının tahsilini istemiş olup bu hali ile dava HMK 107 maddesinde belirtilen belirsiz alacak davası niteliğindedir. Belirsiz alacak davasında alacağın bir kısmının dava edilmesi ve Mahkemece bu alacağa ilişkin davanın tümden reddedilmiş olması halinde davacı yönünden kararın kesin olduğundan söz edilemez. (Yargıtay 11. HD. 16.06.2011 tarih 2019/14775 E., 2011/7343 K., 11.01.2010 tarih 2008/8695 E., 2010/154 K. Ve 09.01.2017 tarih 2016/796 E., 2017/108 K. vb. sayılı kararlar)

Açıklanan nedenle, Bölge Adliye Mahkemesi kararı kesin nitelikte bulunmadığından kararın esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile temyiz isteminin reddine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.