YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10952
KARAR NO : 2023/19598
KARAR TARİHİ : 07.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/210 E., 2015/1010 K.
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yerel Mahkemece sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi ile 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, taraflar arasında ilk haksız hareketin önce kimden geldiğinin belirlenemediği, bu kapsamda yalnızca taraf beyanından hareketle karar verilemeyeceği, şüpheden sanığın yararlanması gerektiği, sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının isabetsiz olduğuna vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık …’ın (…), katılan … Ö.’nün devraldığı iş yerinin eski sahibi olan ….’nın borçlusu olduğu bir çek ile ilgili olarak hatır cirosu yaptığı ve bu çekten dolayı alacaklı vekiline 1.000 TL ödemede bulunduğu, ….’nın iş yerini muvazaalı olarak katılan … Ö.’ye devrettiği bu nedenle bu paranın katılan … Ö. tarafından ödenmesi gerektiği gerekçesiyle olay tarihinde yanında inceleme dışı sanık M. İ. ile birlikte katılan … Ö.’nün işyerine gittiği, katılan … Ö.’den, ödediği paranın ödenmesini veya senet verilmesini istediği, katılanın sanığa, kendisinin borçlu olmadığını, ….’dan olan alacağının tahsiline yardımcı olabileceği fakat bu borç nedeniyle kendisinin senet vermeyeceğini söylediği, buna kızan sanığın katılana hakaret etmeye başladığı, katılanın da aynı şekilde karşılık verdiği, sanığın önce elleri ile sonrasında ise masa üzerinde duran POS cihazı ile katılanı basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları ile 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. Suç tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.06.2023 tarihinde karar verildi.