Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2023/1372 E. 2023/5587 K. 04.07.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1372
KARAR NO : 2023/5587
KARAR TARİHİ : 04.07.2023

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2006/1152 E., 2007/763 K.
SUÇ : 6136 sayılı Kanun’a muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma, düşme

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrasındaki düzenlemeye göre, hüküm fıkrasında, verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği, sanığın yokluğunda verilen 08.06.2007 tarihli kararda, karar tarihi itibarıyla cezaevinde olan sanığa, cezaevi idaresi aracılığıyla da temyiz başvurusunda bulunabileceğinin belirtilmediği; ayrıca kararın cezaevi idaresi tarafından sanığa tebliği sırasında, tebliğ edilen karar içeriği okunup anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu, ancak sanık hakkında düzenlenen 15.11.2007 tarihli tebligat parçası içeriğine göre, tebliğ işleminin 5271 sayılı Kanun’un 35 inci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen usule uygun olmadığı ve geçersiz olduğu anlaşıldığından, sanığın öğrenme üzerine sunduğu 13.03.2023 tarihli eski hale getirme ve temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’un (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin

süresinde kabul edildiği, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2006 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Karşıyaka 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 08.06.2007 tarihli kararıyla, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan 6 ay hapis cezası ve 450,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 6136 sayılı Kanun’un 15 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca suç tarihinden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karşıyaka (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 08.06.2007 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde karar verildi.