YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/14895
KARAR NO : 2012/14544
KARAR TARİHİ : 22.05.2012

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten Yaralama, Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan sanık …’ nın temyiz isteminin kendisi hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile katılan sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne, katılan sanık … vekilinin temyiz isteminin ise katılan sanık … hakkında hakaret, katılan sanık … hakkında hakaret ve kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1- Katılan sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmünün katılan sanık … tarafından, katılan sanık … hakkında hakaret, katılan sanık … hakkında hakaret ve kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerinin ise katılan sanık … vekili tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,
2- Katılan sanık …’ nın kendisi hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda katılanın tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan maddi bir zararının da belirlenemediği ve sanığın sabıkasının da bulunmadığı gözetilerek; 5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesinin 6. fıkrasının ( b ) bendi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; “ …sanığın katılanın uğradığı zararı karşılamayı kabul etmemesi…” şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.