YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/5371
KARAR NO : 2023/20272
KARAR TARİHİ : 03.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/1072 E., 2023/399 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Polatlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2012/501 Esas, 2014/1031 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca on dört kez 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 12.04.2018 tarihli ve 2016/3832 Esas, 2018/5470 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.
2. Bozma sonrası Polatlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.04.2019 tarihli, 2018/1001 Esas ve 2019/590 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla aynı maddenin, birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca iki kez 1 yıl 21 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 27.01.2021 tarihli ve 2020/5574 Esas, 2021/2540 Karar sayılı kararı ile bozulmasına,
3. Bozma sonrası yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla aynı maddenin, birinci fıkrası, 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez 1 yıl 21 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; kararı temyiz ettiğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın e-posta yoluyla tüm Türkiye Cumhuriyeti Başsavcılıklarına, Ağır Ceza Merkezlerine dilekçeler gönderdiği, e-postalara çoğu zaman görev yapan milletvekillerinin listesini, bazı gazete ve internet sitelerinden alınma haberleri eklediği, bu kapsamda; değişik yazı ve e-postalarında mağdur ve şikayetçilere olan söylemlerini tekrar ettiği, sanığın ondört ayrı kamu görevlisine karşı kişilik haklarına saldırı niteliği taşıyan beyan ve tanımlamalarıyla üzerine atılı suçun sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden,
Sanığın savunması, dosya kapsamındaki tüm dilekçe ve e-posta örnekleri ve tüm dosya içeriği karşısında, sanığın hakaret suçunu işlediği hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
B. Sair Yönlerden
Sanığa yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.07.2023 tarihinde karar verildi.