YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12352
KARAR NO : 2023/20694
KARAR TARİHİ : 06.07.2023

MAHKEMESİ : Kocaeli 6. Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Fuhuş
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 227 nci maddesi ile 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve taksitler halinde 2.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteminin özetle; atılı suçu işlediğine dair herhangi bir somut delil olmadığına, sadece beyan üzerine hüküm kurulduğuna, bu nedenle kararın bozularak beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, mağdurun fuhuş yapması amacıyla internette ilan vermek ve yer temin etmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın aşamalardaki savunmalarının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, mağdurun soruşturma aşamasında, sanığın fuhuş yapması amacıyla yakalandıkları evi kiraladığını ve kendisinin fuhuş yaptığından haberdar olup, fuhuş eylemi esnasında yan odada bulunduğunu ve bu durumu şikâyetçilerden sakladıklarını beyan etmesi, sanıkla mağdurun beyanlarının çelişkili olması karşısında, her ne kadar Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un 160 ıncı vd. maddelerine göre yaptığı yazılı veya sözlü bir görevlendirme bulunmaksızın, ihbar üzerine tutanak düzenleyici polis memurunun müşteri gibi hareket ederek internetteki ilanda belirtilen telefon numarasını arayıp, anlaşma sağlanması üzerine fuhuş yapılan eve giderek, seri numaraları önceden tespit edilen paraları mağdura verdiği sırada kolluk görevlisinin kimliğini açıkladığı, ardından sanık hakkında işlem yapılmak üzere Cumhuriyet Savcılığı’na haber verilerek diğer işlemlerin gerçekleştirildiği anlaşılmış ise de bu husus, mahkemece mağdurun soruşturma aşamasındaki ifadesi samimi ve inandırıcı bulunarak ve sanığın savunmasına itibar edilmediği belirtilerek mahkûmiyet kararı verildiği açıklandığından bozma sebebi yapılmamış ve bu haliyle sanığın üzerine atılı fuhuş suçunu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
B. Sair Yönlerden
Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.07.2023 tarihinde karar verildi.