YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12361
KARAR NO : 2023/20331
KARAR TARİHİ : 04.07.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/581 E., 2016/96 K.
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine, 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1-O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, eylemin iki mağdura yönelik olmasına karşın 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin uygulanmaması nedeniyle eksik ceza tayin edilen kararın bu nedenle bozulması gerektiği talebine ilişkindir.
2-Sanık müdafiinin temyiz istemi, suçun sübuta ermemesi nedeniyle hükmün bozulması gerektiği talebine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın hasta ziyareti için hastaneye geldiğinde güvenlik görevlilerinin sanıktan kurallara uymasını istemeleri üzerine başlayan tartışmada, sanığın mağdurlara hitaben “Benim kim olduğumu biliyor musunuz, burayı yakar yıkarım.” şeklinde sözler söyleyerek her iki mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralayarak görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği iddiası ile açılan davada, Mahkemece sanığın eylemi sabit görülerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Olay tarihinde görevli mağdurları kasten yaralayan sanığın adli muayene raporları, şikâyetçilerin raporları doğrulayan istikrarlı beyanları dikkate alınarak üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Görevi yaptırmamak için direnme eyleminin birden fazla kişiye karşı işlenmesine karşın, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.07.2023 tarihinde karar verildi.