YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/15941
KARAR NO : 2013/26172
KARAR TARİHİ : 12.11.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma ve mühür bozma
HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Katılan vekilinin, sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 06.09.2012 günlü karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mahkemenin 09.02.2012 günlü, 414-66 sayılı ilk hükmünün yalnız sanık tarafından mühür bozma suçundan verilen mahkumiyet kararı yönünden temyiz olunduğu, ilk hükümdeki elektrik hırsızlığı suçundan verilen beraat hükmüne yönelik ise tarafların temyiz başvurusunun bulunmadığı, sanık hakkındaki elektrik hırsızlığı suçundan verilen 09.02.2012 günlü beraat hükmünün temyiz olunmadığından kesinleştiği, her ne kadar sanığın 09.02.2012 günlü mühür bozmak suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyizi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 20.07.2012 tarihinde yeniden değerlendirme yapılması için mahalline iade olunmuşsa da, elektrik hırsızlığı suçundan verilen 09.02.2012 günlü beraat hükmü temyiz olunmayarak kesinleştiğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.07.2012 tarihli iadesi sonrası elektrik hırsızlığı suçundan kurulan 06.09.2012 tarihli hüküm hukuken yok hükmünde olup, katılan vekilinin yok hükmündeki karara yönelik konusu bulunmayan temyiz isteminin istem gibi REDDİNE,
II- Sanığın mühür bozmak suçundan verilen 09.02.2012 günlü mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;
6352 sayılı Yasanın 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.07.2012 günlü iade kararı her ne kadar ilk temyize konu olmasa da sadece elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, mühür bozma suçundan kurulan 09.02.2012 günlü hüküm ile bu hükme karşı sanığın süresindeki temyiz başvurusunun geçerli olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK. nun 50/2. maddesine göre, uygulanan maddede hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi ve hapis cezasının mahkemece tercih edilmesi halinde artık adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.