Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/11435 E. 2023/20044 K. 19.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11435
KARAR NO : 2023/20044
KARAR TARİHİ : 19.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/1834 E., 2016/276 K.
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A.Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2013 Tarihli ve 2012/758 Esas, 2013/174 Karar Sayılı Kararı İle Sanık Hakkında,
1.Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 5271 sayılı Kanun’un 231 nci maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
2.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 5271 sayılı Kanun’un 231 nci maddeleri uyarınca verilen 6 ay 7 gün hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
B. Sanığın Denetim Süresinde Kasıtlı Suç İşlemesi Nedeniyle Yapılan İhbar Üzerine Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2016 tarihli ve 2015/1834 Esas, 2016/276 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında,
1.Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,
2.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci maddeleri, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 187 gün karşılığı 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın denetim süresi içerisinde suç işlemesi nedeniyle hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmün aynen açıklanması gerekirken hapis cezasının para cezasına çevrilmesi ve hakaret suçundan mahkumiyet kararı kurulmasına rağmen 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanmaması nedenleri ile hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Alkollü olan sanığın belediye güvenlik görevlileri ile tartışması nedeniyle olay yerine gelen polis memurlarına yönelik sinkaflı küfretmek, “Şerefsiz, adi” demek ve öldürmekle tehdit etmek suretiyle atılı suçları işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın hiçbir aşamada suçlamayı kabul etmemesi, olay tanıkları olan A.Z. ve H.K.’nin kovuşturma aşamasında sanığın hakaret ve tehdit etmediğine ilişkin beyanlarına rağmen olay tutanağında sinkaflı küfrederek tehdit ettiğinin belirtilmesi karşısında, tutanak tanıkları olan şikâyetçiler usulünce dinlenilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,
2. Kabule göre de,
a.Görev yaptırmamak için direnme suçu yönünden, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrasında yer alan düzenlemeye göre, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,
b.5237 sayılı Kanun’da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, aynı Kanun’un 61 inci maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip anılan Kanun’un 3 üncü maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de gözetilerek, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerektiği düşünülmeden, mükerrir olmayan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda yeterli gerekçe gösterilmeden temel ceza olarak hapis cezasının tercih edilmesi,
c. Sanık hakkında hakaret suçunda hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.06.2023 tarihinde karar verildi.