YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/27025
KARAR NO : 2023/5341
KARAR TARİHİ : 20.06.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.06.2013 tarihli ve 2011/676 Esas, 2013/419 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık … hakkında aynı Kanun’un 58 … maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
2. Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.06.2013 tarihli ve 2011/676 Esas, 2013/419 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 09.05.2017 tarihli ve 2015/7522 Esas, 2017/10373 Karar sayılı kararı ile :
” Sanıkların katılana arayarak kendilerini Diyarbakır Vali Yardımcısı … olarak tanıtarak tedavisi devam eden bir çocuk için yardım istediğini söyleyerek katılanın para havalesi yapmasını sağlamak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edilmesi karşısında; eylemlerinin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun 158 … maddenin birinci fıkrasına eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2020 tarihli ve 2018/387 Esas, 2020/19 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık … hakkında aynı Kanun’un 58 … maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık … müdafii, sanık hakkında verilen hükmün usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek hükmü temyiz etmiştir.
2. Sanık … gerekçesiz olarak hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanıkların şikayetçi …’ı telefonla arayarak kendilerini Diyarbakır Vali Yardımcısı … olarak tanıttığı ve kendilerinden tedavisi devam eden bir erkek çocuğu için yardım yapmalarını istediği ve bunun üzerine şikayetçinin 7.000,00 TL parayı sanık …’in hesabına aktardığı, bu suretle sanıkların üzerine atılı suçu işledikleri iddiasıyla sanıklar hakkında kamu davası açılmıştır.
2. Sanıklar suçu işlemediklerine ilişkin beyanda bulunmuşlardır.
3. Sanıkların katılanın zararını gidermediği için uzlaşma sağlanamamıştır.
4. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; sanıkların savunmaları, banka yazıları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanıkların atılı suçu işledikleri kanaatine varılmıştır.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık … müdafii ve sanık …’un yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2020 tarihli ve 2018/387 Esas, 2020/19 Karar sayılı kararında sanık … müdafii ve sanık … tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık … müdafii ve sanık …’un temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.