YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10810
KARAR NO : 2023/19163
KARAR TARİHİ : 30.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/557 E., 2015/877 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar ve katılan sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, katılan sanık müdafiinin temyiz talebinin hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik olduğu anlaşılmakla, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanıklar ve katılan sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan sanık müdafiinin temyiz isteğinin, sanıkların suç işlediklerine, müvekkilinin hakaret etmediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanıklar ve katılan sanığın araç park etme konusundan dolayı tartıştıkları ve karşılıklı hakaret ettikleri iddiası ile dava açıldığı, tartışmayı başlatanın kim olduğunun belirlenemediği, hakaret suçunun karşılıklı işlendiği gerekçesiyle haklarında, Mahkemece ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Katılan sanık müdafiinin temyiz isteğinin incelenmesinde; tartışma sırasında ilk hakareti kimin ettiğinin belli olmadığı, hakaret suçunun karşılıklı olduğu anlaşılmakla, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.05.2023 tarihinde karar verildi.