YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/38446
KARAR NO : 2023/5533
KARAR TARİHİ : 22.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/123 E., 2020/31 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2015 tarihli ve 2013/263 Esas, 2015/37 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 6,000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, hapis cezasının aynı Kanun’un 58 … maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
2. Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2015 tarihli ve 2013/263 Esas, 2015/37 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)15. Ceza Dairesinin 27.11.2017 tarihli ve 2017/22232 Esas, 2017/24766 Karar sayılı kararı ile “hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 527/1 sayılı Kanun’un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri zorunluluğu” nedeniyle bozulmasına,
3.Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2020 tarihli ve 2019/123 Esas, 2020/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 6,000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, hapis cezasının aynı Kanun’un 58 … maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, tekerrüre esas alınan ilamın hali hazırda temyiz incelemesinde olduğuna, tekerrürün hatalı uygulandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Mahkemenin kabulüyle dava konusu olay, kimliği tespit edilemeyen iki şahıs ile birlikte, sanık …’ın kendisini kuyumcu olarak tanıtmak suretiyle, katılana altın olarak gösterdikleri değersiz saatleri 1.000 Euro karşılığında satmaları eylemine ilişkindir.
2. Mahkemece kabule esas alınan katılanın teşhis ve beyanları, sanık savunmaları, 14.09.2012 tarihli tutanak, 27.09.2012 tarihli cd inceleme tutanağı ile 11.09.2012 tarihli muhafaza altına alma tutanağının dosya arasında bulunduğu görülmüştür.
3. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin uzlaştırma raporu düzenlendiği anlaşılmıştır.
4. Mahkemece, sanık hakkında sübutu kabul edilen hileli davranışlarda bulunmak suretiyle katılandan menfaat temin etmesi eylemleri nedeniyle dolandırıcılık suçundan cezalandırılmasına ilişkin temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Ancak, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın, 29.02.2016 olan kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, sanık hakkında adli sicil kaydında yer alan Çameli Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli, 2005/71 Esas 2006/10 Karar sayılı 1 yıl hapis cezasına ilişkin hükmün, 765 sayılı Kanun’un 503 üncü maddesi uyarınca dolandırıcılık suçundan verilmiş olduğu ve uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığı infaz aşamasında gözetilmek kaydıyla tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırılığının Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2020 tarihli ve 2019/123 Esas, 2020/31 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun 58 … maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması ile yerine Çameli Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli, 2005/71 Esas 2006/10 Karar sayılı 1 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü tekerrür oluşturduğundan, 5237 sayılı Kanun’un 58 … maddesinini 6 ncı ve 7 nci maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına’ ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.06.2023 tarihinde karar verildi.