YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12601
KARAR NO : 2023/20465
KARAR TARİHİ : 05.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/675 E., 2016/81 K.
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanıklar hakkında;
1.Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62,53 ve 58 inci maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ve sanıklara verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca ayrı ayrı 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ve sanıklara verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıkların temyiz istekleri; haklarında verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraat etmeleri gerekirken mahkumiyet kararı verildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay günü sanıkların karıştıkları kavgaya müdahale ederek ayıran polis memuru olan katılanların, haklarında işlem yapılmak üzere sanıkları Emniyet Müdürlüğü’ne götürmek istedikleri, ancak sanıkların katılanlara karşı “A… koyduğumun evlatları s… olup gidin burada ne işiniz var…v.s.” şeklinde sözlerle hakaret ettikleri, tekme ve yumruk vurmak suretiyle darp ettikleri, olaydan dolayı katılan M.Ç.’nin doktor raporuna göre hayati tehlike geçirmeyecek ve basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaralandığı, diğer katılan A.T.’nin ise açık yaralanmasının oluşmadığı, böylece sanıkların üzerlerine atılı suçların sübut bulduğu Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
2. Sanıkların savunmaları, katılanların ve tanıklar ….’nin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.
3.Katılan M.Ç.’de meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak tanzim olunan “basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilir” görüşünü içerir adlî muayene raporu, olay tutanağı ve sanıklara ait adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
1.Katılan ve tanıkların beyanları, olay tutanağı, Olay ve Olgular başlığı altında (3) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen katılan M.Ç. hakkında tanzim edilmiş adli muayene raporu, oluş, incelenen dava dosyası içeriği karşısında, sanıkların eylemlerinin sübuta erdiğine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüş, sanıklar hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
2.Sanıklara yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Sanıkların hakaret eylemlerini, birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiil ile gerçekleştirmeleri karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerekirken, sanıklar hakkında “Sanıkların eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlendiği anlaşıldığından…” şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uygulanmışsa da; bu husus sonuca etkili olmadığından bozmayı gerektirmediği,
Anlaşıldığından, sanık … hakkında sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
Sanık … hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçları yönünden ise; ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;
“Sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi gereğince, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması kararı verilirken Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/275 Esas, 2014/115 Karar sayılı ilamındaki hakaret suçundan 5 ay 25 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, aynı ilamda yer alan ancak Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 09.12.2014 tarihli 2014/8073 Esas, 2014/13928 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiğinden bahisle suç tarihinde kesinleşmemiş olan cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün tekerrüre esas alınması, ”
Dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
A. Sanık … Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık … Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde (2.) paragrafta açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümlerin tekerrür uygulamasına ilişkin fıkralarından “5237 Sayılı TCK’nun 102/1, 102/5, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince verilen 8 yıl 4 ay hapis cezasını” ibaresinin çıkarılarak yerine “5237 Sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 ve 53. maddeleri gereğince verilen 5 ay 25 gün hapis cezasını” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.07.2023 tarihinde karar verildi.