YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10955
KARAR NO : 2023/20446
KARAR TARİHİ : 05.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/318 E., 2015/748 K.
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası ile 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, olayın Mahkemece kabul edilen şekilde gelişmediği, polis memurlarının beyanlarında çelişkiye düştükleri, kendisinin darp edilmesinden dolayı şikâyetçi olacağını bildiklerinden aleyhine gerçek olmayan tutanak tanzim ettikleri, adil yargılanmadığı ve suç işlememesi sebebiyle beraatine karar verilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü saat 19.45 sıralarında inceleme dışı mağdur H. Ü.’nün otobüs durağında beklediği sırada sanık …’nın, inceleme dışı sanık H. H. E ve haklarında ek takipsizlik kararı verilen diğer üç kişiyle birlikte içinde bulundukları araçla H. Ü.’nün yanına geldikleri, inceleme dışı sanık H. H. E.’nin araçtan inerek H. Ü.’ye hakaret ettiği, H. Ü.’nün yakınında bulunan polis ekiplerinden yardım istemesi üzerine olay yerine polis memuru olan diğer mağdur ve şikâyetçilerin intikal ettikleri, görevli memurların işlem yapmak istedikleri esnada sanık … (Hayva)’nın önce araçtan inmemek ve kimlik göstermemek, sonra da ekip arabasına binmemek için taşkınlık yaparak görevli polis memurlarına aktif bir şekilde direndiği, mağdur ve şikâyetçi polis memurlarınca kademeli olarak güç kullanılmak ve ters kelepçeye alınmak suretiyle sanık … (Hayva)’nın kontrol altına alındığı, bu suretle sanığın üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinde “görevi yaptırmamak için direnme” başlığıyla “seçenekli hareketli” ve “amaçlı bir fiil” olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin “cebir veya tehdit” şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında; somut olayda sanığın taşkınlık yapmak suretiyle aktif direndiği gerekçesiyle mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, olay tarihli “tutanak” başlıklı tutanak içeriği ile mağdur ve şikâyetçi beyanlarında sanığın ne şekilde aktif direndiği açıklanmadan sanığın direndiği belirtilmekle yetinilmesi, olay yerine takviye olarak gelen diğer polis memuru tanık İ. K.’nın mahkemede olay yerine geldiğinde herhangi bir taşkınlık veya direnmeye şahit olmadığını beyan etmesi, sanık ile birlikte araçta bulunan diğer tanıkların, sanığın polis memurlarına direnmediklerini belirtmeleri, inceleme dışı mağdur H. Ü.’nün, sanığın polis memurlarına “Burası Suriye mi, kimlik vermiyorum.” dediği ve zorluk çıkardığına yönelik anlatımları ile durakta beklerken olay hakkında görgüye dayalı bilgi sahibi olan tanık D. B.’nin aşamalarda sanığın kimlik vermemek için direttiğini, polis memurlarının sanığı ekip aracına almak için güç kullanmak zorunda kaldıklarını ancak bunun haricinde polislere karşı herhangi bir cebir kullanıldığına şahit olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, tüm bu hususlar değerlendirilerek sanığın somut olarak hangi eylemleri gerçekleştirdiğinin kabul edildiği ve bunların ne surette direnme suçunda aranan cebir veya tehdit unsurlarını oluşturduğu kanıtlara dayalı olarak tartışılıp gösterilmeden, yetersiz gerekçeyle görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,
Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.07.2023 tarihinde karar verildi.