YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/931
KARAR NO : 2023/19300
KARAR TARİHİ : 01.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/231 E., 2015/527 K.
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama, trafik güvenliğini tehlikeye sokma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında;
1.Şikâyetçi Hüseyin K.’ye yönelik hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun’un) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası, aynı şikâyetçiye yönelik kasten yaralama suçundan aynı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,
2.Mağdur … S.’ye yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci ve 62 nci maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,
3.Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise; aynı Kanun’un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tüm mahkûmiyet hükümleri yönünden 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına ve 58 inci maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanığın sunduğu temyiz dilekçesinin herhangi bir temyiz sebebi içermediği anlaşılmıştır.
2.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin özetle; 5237 sayılı Kanun’un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaleti ile ikinci fıkrası uyarınca “İki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılabileceği.” hususundaki açık düzenleme uyarınca sanığa verilebilecek cezanın alt sınırının aynı Kanun’un 49 uncu maddesi uyarınca 1 ay olmasına karşın Mahkemece alt sınırdan ceza verildiği ifade edilerek maddedeki düzenlemeye aykırı şekilde sanığın bir yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinin Kanun’un açık düzenlemesine aykırı olduğuna yönelik bulunduğu görülmüştür.
III. OLAY VE OLGULAR
Alkollü şekilde araç kullanan sanığın yanındaki temyiz dışı sanık … G. ile birlikte mağdur … S.’nin kullandığı kamyonu durdurarak, mağdura silahtan sayılacak bira şişesini fırlatıp kasten yaralamaya teşebbüs etmek, devamında şikâyetçi Hüseyin K.’nın kullandığı aracı durdurarak şikâyetçiye sinkaflı küfürler ederek şikâyetçiyi basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralamak suretiyle üzerine atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma, hakaret ve kasten yaralama suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, hakaret eyleminin alenen işlendiği kabul edilerek sanığın mahkûmiyetine hükmedildiğinden, mahkûmiyete konu tüm eylemlerin basit yargılama usulü kapsamında olmadığı değerlendirilmekle tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1.Başka suçtan yargı çevresi dışındaki ceza infaz kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan sanığın savunmasında, duruşmadan bağışık tutulma talebi bulunmaması karşısında, hükmün verildiği 01.12.2015 tarihli son oturumda bizzat veya Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi yoluyla hazır bulundurulması sağlanıp, yüzüne karşı karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yokluğunda mahkûmiyetine hükmedilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun’un 193 üncü ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
2.Suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun’un 179 uncu maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen cezanın alt sınırının aynı Kanun’un 49 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre 1 ay hapis cezası olarak öngörülmesi ve temel cezanın alt sınırdan belirlendiğinin açıklanmasına karşın, sanık hakkında 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,
3.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken tekerrüre esas alınan ilamın denetime olanak verecek şekilde belirlenmemesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.06.2023 tarihinde karar verildi.