YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11522
KARAR NO : 2023/19409
KARAR TARİHİ : 06.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/75 E., 2016/110 K.
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yerel Mahkemece sanık hakkında, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Tebliğname’de sanık hakkında kurulan hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi sübuta, savunma hakkının kısıtlandığına, mahkeme kararının usul ve Yasa’ya aykırı olduğuna vesaireye yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın eşinin rahatsızlandığı ihbarı üzerine sağlık görevlisi olan şikayetçilerin sanığın evine gittikleri, hastaya müdahale ettikleri sırada sanığın, şikâyetçileri elindeki bıçakla “Çabuk eşimi götürün, ona bir şey olursa size sorarım.” diyerek tehdit ettiği olayda; zincirleme şekilde silahla görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Savunma Hakkının Kısıtlandığına Yönelik Temyiz Sebebi Yönünden
Savunma hakkının ihlali yönünden Anayasa ve uluslararası sözleşmelerde güvence altına alınan savunma hakkının kısıtlanması sonucuna neden olacak koşulların incelemeye konu olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından hükümde bu yönden hukuka aykırılık bulunmadığı,
Anlaşıldığından sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
B. Sanığın Sübuta, Mahkeme Kararının Usul ve Yasa’ya Aykırı Olduğuna Dair Temyiz Sebepleri Yönünden ve Sair Yönlerden
1. Sanığın, eşinin tedavisi ile ilgilenen şikayetçilere elindeki bıçağı göstererek “çabuk eşimi götürün, ona bir şey olursa size sorarım” dediği olayda; eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde tanımlı tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 265 inci maddesinde tanımlanan görevi yaptırmamak için direnme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,
2. Kabule göre; kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen ceza üzerinden aynı maddenin dördüncü fıkrası ve aynı Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca arttırım, 62 nci maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap hatası ile hapis cezasının “1 yıl 18 ay” yerine “2 yıl 6 ay ” olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, temyiz edenin sıfatı yönünden sanığın, sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkının, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca dikkate alınmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.06.2023 tarihinde karar verildi.