YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6287
KARAR NO : 2023/3522
KARAR TARİHİ : 03.05.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/974 E., 2020/1103 K.
SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme
HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2018 tarihli ve 2018/371 Esas, 2018/609 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010, 2011, 2012, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından tek hükümle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 27.02.2020 tarihli ve 2019/974 Esas, 2020/1103 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan sanığın beş kez cezalandırılmasına ilişkin hükmün 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, 2010, 2011, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulmak suretiyle 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan ise 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesi ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin sanık hakkında;
1. Mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemi; vekâlet ücretinin eksik tayin edildiğine,
2. Beraat hükmüne yönelik temyiz istemi; suçun sabit olduğu beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Vergi mükellefi Bey Alüminyum Profil San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin yetkilisi olan sanık …’ın 2012 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.
2. Sanık savunmasında, suçlamayı kabul etmemiştir.
3. Dosyada mevcut Vergi Tekniği raporunda, Vergi mükellefi şirketin alüminyum, bar, çubuk, tel ve profil imalatı faaliyetinde bulunmak üzere mükellefiyet tesis ettirdiği, 31.01.2014 tarihinde mükellefiyetinin resen terkin edildiği, 24.03.2010 tarihli açılış yoklamasında, iş yerinin zemin katta 30 metrekare, büro için 18 metrekare asma kattan ibaret olduğu, iş yerinde muhtelif büro malzemeleri, bir tonluk baskül ve 10.000,00 TL değerinde alüminyum profil malzemesinin bulunduğu, işçi çalıştırmadığının tespit edildiği, 2014 yılında değişik tarihlerde yapılan yoklamalarda ise iş yerinin kapalı olduğu ve tanınmadığının belirlendiği, 2012/ Ağustos ve Eylül aylarında 9.400,00 TL tutarında KDV beyannamesi verdiği, mükellef kurumun 2012 takvim yılı Bs-Ba analiz formunda tespit edildiği üzere mal ve hizmet sattığı herhangi bir şahıs/firma bulunmadığından ilgili döneme ilişkin karşı tespit yapılamadığı belirtilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince sanığın üzerine atılı 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun subuta erdiği kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından “2012 takvim yılı için şirketin 9.900,00 TL’lik fatura düzenlediği, bu miktarın komisyon karşılığı fatura düzenleme miktarına göre düşük kaldığı, şirketin 2012 yılında gayri faal olduğuna ilişkin tespit bulunmadığı gibi bu takvim yılında düzenlenen faturaların BA ve BS beyanlarında da kullanılmadığı, dolayısıyla 2012 takvim yılında düzenlenen bu faturaların sahteliğine dair somut tespit bulunmadığı, sanığın yetkilisi olduğu şirket aracılığı ile 2012 takvim yılında sahte fatura düzenlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil olmadığı” gerekçesi ile isabetsizlik bulunmuş ve İlk Derece Mahkemesinin 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin mahkûmiyet hükmünün 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, aynı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hüküm yönünden;
Katılan vekilinin suçun sabit olduğuna ilişkin temyiz isteği yönünden, sanığın 2012 takvim yılında sahte fatura düzenlediğine ilişkin tek somut verinin 9.400,00 TL tutarındaki KDV beyannameleri olduğu, faturaların Bs-Ba bildirimlerinde yer almadığı, KDV beyannamesine konu edilen faturaların hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime düzenlendiği, gerçek bir mal veya hizmet teslimine ilişkin olup olmadığının tespit edilemediği hususları ile beyanname tutarları da dikkate alındığında Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
A. Sanık Hakkında 2012 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 27.02.2020 Tarihli ve 2019/974 Esas, 2020/1103 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
B. Katılan Vekilinin Mahkûmiyet Hükümlerine Yönelik Vekâlet Ücretine İlişkin Temyiz İstemi Hakkında
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 2010, 2011, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen 27.02.2020 Tarihli ve 2019/974 Esas, 2020/1103 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık hakkında İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2018 tarihli ve 2018/371 Esas, 2018/609 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010, 2011, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından tek hükümle 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile mahkûmiyete ilişkin hükmün, Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak 2010, 2011, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulmak suretiyle 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile mahkûmiyete hükmedilmesi ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 … maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.