Yargıtay Kararı 10. Hukuk Dairesi 2023/3577 E. 2023/7355 K. 03.07.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/3577
KARAR NO : 2023/7355
KARAR TARİHİ : 03.07.2023

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/2754 E., 2022/2593 K.
KARAR : Esastan Ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Hakkari Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
SAYISI : 2018/266 E., 2021/777 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf başvurusunun süresinde olmadığı anlaşılmakla ek karar ile istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Ek kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili …’nın 1 Aralık 1997 tarihinden 3 Nisan 2018 tarihine kadar Hakkari Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünde işçi olarak çalıştığını, bu süre zarfında kış aylarında resmi kurumun kaloriferciliğini, yaz aylarında ise kurum bekçiliği, bahçe sulaması, çevre temizliği ve kurum amirinin ve personel müdürünün gösterdiği kurumun diğer işlerini yaptığını, 3 Nisan 2018 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeden işten çıkarıldığını, müvekkilinin 1 Aralık 1997 tarihinden 7 Mayıs 2012 tarihine kadar davalı kurumda işçi olarak kesintisiz olarak çalıştığı halde sigorta primleri yatırılmadığını, bu nedenlerle …’nın 1 Aralık 1997 tarihinden 7 Mayıs 2012 tarihine kadar davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığında işçi olarak çalıştığının ve sigorta başlangıç tarihinin 1 Aralık 1997 olarak tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekili cevap dilekçesinde; kamu kurumlarının iş ve işlemlerini resmi kayıt ve evraklar tutarak yaptığı, bu nedenle müvekkili kurumda davacının çalışmış olması durumunda davacının hizmet kayıtları olacağını, sigortaya da bildirim yapılmaması söz konusu olmayacağını, tespiti istenilen hizmetin geçtiği yılın sonunda başlayarak 5 yıl içerisinde açılması gerektiği, bu nedenle de 1997 yılından 2012 yılına kadar istenilen hizmet tespitinin zamanaşamı yönünden reddi gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Fer’i müdahil Kuurm vekili cevap dilekçesinde; davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, kurumun fer’i müdahil olarak kabulü ile aleyhine hüküm kurulmamasını, hak düşürücü sürelerin geçtiğini, zamanaşımına uğradığını beyanla yasal dayanaktan yoksun olan davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının tespitini talep ettiği 01.12.1997-07.05.2012 tarihleri arasında ….., İnş.Mim.Müh. işyerinde 55 gün, ……,. İn. De ve……, Müh. işyerinde 17 gün çalışma yaptığı, 5510 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrasının amir hükmü karşısında çalıştıkları tespit edilenler tarafından eksik gün tespiti talep edilenlerin davalarını 5 yıl içinde açmaları gerektiği, hak düşürücü süre içerisinde davanın açılmadığı görüldüğünden davacının davasının karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davacı vekili ek karara karşı sunduğu istinaf dilekçesinde; ek kararın hatalı olduğu kararın kaldırılarak sonrasında asıl kararın istinaf incelemesine tabi tutularak asıl kararın da usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava açısından hak düşürücü sürenin gerçekleşmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “Davacı vekilinin Hakkari Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin İstinaf başvuru talebinin süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin 27.09.2022 tarih ve 2018/266 Esas, 2021/777 Ek Kararına karşı davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK’nun 346/2 ve 353/1-b.1 maddeleri gereğince esastan reddine” karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili; istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle eksik incelmeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, davacının davalı Bakanlık bünyesinde 01.12.1997-07.05.2012 tarihleri arasında sigortalı hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun’un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.