Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2022/16339 E. 2023/19496 K. 06.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/16339
KARAR NO : 2023/19496
KARAR TARİHİ : 06.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/675 E., 2022/309 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Yerel Mahkemenin 13.10.2015 tarih 2015/250 Esas, 2015/643 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.
2.Yerel Mahkeme kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15.03.2021 tarih, 2020/14866 Esas, 2021/9274 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.
3.Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında, hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, Yerel Mahkemenin gerekçesinde yer alan 15.08.2014 tarihinde idari tahkikat dosyasına dahil edilen hakarete ilişkin evrakların davanın konusunu oluşturan hakarete ilişkin evraklar olmadığına, idari tahkikat heyetinde görev alan ve bu görevi nedeniyle öğrendiği suç konusu eylemleri üstlerine haber veren katılanın eyleminin haksız fiil teşkil etmeyeceğine, hatalı değerlendirme sonucu hüküm kurulduğuna, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, katılanı kast ederek “Bugün arkadaşını satan köpekler yarın menfaati için karısını satar.” şeklinde yorum yapmak ve mesaj atmak suretiyle atılı hakaret suçunu işlediği ancak sanığın, kendisine ait … hesabındaki bir yazıyı, kendisinin bilgisi ve rızası olmaksızın katılanın üçüncü bir şahsa okutması şeklindeki haksız eylemine tepki olarak hakaret suçunu işlemesi nedeniyle Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında yürüttüğü tahkikat ile bağlantılı olarak gerçekleşen “hakaret” olayını, disiplin subayı olması sebebiyle görevi gereği J.Mu.Yzb olan Z.T.E.’ye bildiren katılanın eyleminin haksız fiil olarak nitelendirilemeyeceği gözetilmeden sanık hakkında yerinde olmayan gerekçeyle ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.06.2023 tarihinde karar verildi.