Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/11728 E. 2023/19717 K. 12.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11728
KARAR NO : 2023/19717
KARAR TARİHİ : 12.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/417 E., 2015/479 K.
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında;
1. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, atılı suçları işlemediği, kararın usul ve Yasa’ya aykırı olup bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde … Jandarma Karakol Komutanlığı’nda görevli olan şikâyetçi ile katılanların rutin devriye görevini ifa ettikleri sırada köy meydanında kalabalık olduğunu ve bazı kişilerin tartıştıklarını görmeleri üzerine katılan … S.’nin köy muhtarının yanına giderek ne olduğunu sorduğu, bu sırada temyiz dışı sanık O. A.’nın katılana hitaben “Sana ne lan.” diyerek iteklediği, katılanın sanıktan kimliğini ibraz etmesini istediği, sanığın kimliğini vermeyerek katılanın üzerine yürüdüğü ve bir anda kalabalığın jandarma ekibinin etrafında toplandığı, bu şekilde başlayan tartışma esnasında sanığın şikâyetçi ile katılanlara hitaben sinkaflı sözlerle hakaret ettiği ve üzerlerine yürüyüp saldırdığı, bu suretle sanığın hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği iddia ve kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
1. Katılan ile şikâyetçilerin istikrarlı beyanları, olay tutanağı, olayın meydana geliş şekli ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçları işlediğine ve mahkûmiyetine dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
2. Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Hakaret suçunun birden fazla görevliye karşı, yine görevi yaptırmamak için direnme suçunun da birden fazla görevliye karşı ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesine karşın, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile aynı Kanun’un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Hakaret suçunda temel cezanın belirlenmesine ilişkin uygulama maddesinin, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi yerine 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi olarak gösterilmesinin, mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğundan bozmayı gerektirmediği,
Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede de hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık hakkında Yerel Mahkemece verilen hükümlerde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.06.2023 tarihinde karar verildi.