Yargıtay Kararı 7. Hukuk Dairesi 2022/566 E. 2023/3215 K. 08.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/566
KARAR NO : 2023/3215
KARAR TARİHİ : 08.06.2023

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemli davada İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı, dava dilekçesinde; muris amcası …’in 04.06.2014 tarihinde verilen veraset ilamında mirasçısı olarak ölmemiş kardeşleri ve yeğenlerinin görüldüğünü, davalının murisin kendisini evlatlık edindiğini iddia ederek davalının kendi talebi ile aldığı Karşıyaka 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/191 Esas ve 2014/154 Karar sayılı veraset ilamı ile murisin mirasçısı olarak görüldüğünü, ancak davalının murisin nüfus kaydı örneğinde bulunmadığını, bu konuda İstanbul Aile Mahkemesinin 2015/316 Esas sayılı dava dosyası ile evlatlık ilişkisinin iptali davasının açıldığını belirterek Karşıyaka 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/191 Esas ve 2014/154 Karar sayılı veraset ilamının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili, cevap dilekçesinde; müvekkilinin muris tarafından usulüne uygun bir şekilde evlat edinildiğini, murisin başka çocuğunun olmaması sebebiyle başka biri aleyhine teşkil edebilecek bir durumun söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İstanbul 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.05.2019 tarihli ve 2015/288 Esas, 2019/227 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesinin 22.10.2021 tarihli ve 2019/2550 Esas, 2021/2155 Karar sayılı kararında belirtilen “…davacının amcası olan muris …’in, davalıyı İstanbul 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1981/689 Esas ve 1138 Karar sayılı kesinleşmiş kararı ile evlat edindiği, davalının murisin nüfus kaydında “kızı” olarak kayıtlı olduğu ve muris …’in ölüm tarihi itibariyle davalının kızı sıfatıyla murisin tek yasal mirasçısı olduğunun anlaşıldığı…” gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
1. Davalının 1979 yılında doğmasına rağmen evlatlık davasının 1981 yılında açıldığını, davanın davalının doğduğu zamanda açılmadığını,

2. Evlatlık ilişkisinin gerçeği yansıtmadığını,

3. Aile teşkilinin oluşmadığını,

4. Amacın mal kaçırmak olduğunu,

5. Mahkemenin kendisinden delil istemediğini,

6. Davalının aslında yörede Sibel isminde tanındığını,

7. Hükmün eksik inceleme sonucunda kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 7 nci maddesi, 29 uncu maddesi ve 598 inci maddesi.

3. Değerlendirme
1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenlerin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı görülmüştür

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.