YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8990
KARAR NO : 2023/1532
KARAR TARİHİ : 28.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

Katılan sanık … ve şikâyetçi sanık …’ın temyiz istemlerinin kendileri hakkındaki mahkûmiyet, katılan sanıklar … ve … hakkındaki beraat hükümlerine ilişkin olduğu tespit edilerek ve şikâyetçi sanık …’ın 27.11.2014 tarihli talimat duruşmasında davaya katılma talebinde bulunduğu ancak Mahkemece bu hususta bir karar verilmediği anlaşıldığından şikâyetçi sanığın davaya katılan olarak kabulüyle yapılan incelemede;
A. Katılan sanıklar … ve … hakkında hakaret, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden
Katılan sanıklar … ve … hakkında hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanıkların temyiz isteklerinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği REDDİNE,
B. Katılan sanıklar … ve … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden
Katılan sanıklar … ve … hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. GEREKÇE
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin tarihinin sanıkların savunmalarının alındığı 23.10.2014 olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
II. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2014/351 Esas, 2015/248 Karar sayılı kararına yönelik katılan sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak katılan sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, DÜŞMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.