YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8741
KARAR NO : 2023/1515
KARAR TARİHİ : 27.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
SUÇ TARİHLERİ : 02.10.2015, 23.10.2015 ile 24.10.2015 arasında

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gölköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.02.2016 tarihli ve 2016/55 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında katılanlar …, …, …, …’in evlerine kapı kilitlerine zarar vererek, katılanlar … ve …’ın ise çadırlarına zarar vermek suretiyle girip, bakır eşyalarını ve fındıklarını aldığından bahisle hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143/1, 141/1, 143/1, 116/1-4, 151/1, 53/1, 54/1 ve 63/1. maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2016/85 Esas, 2016/273 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, katılanlar …, …, … ve …’e yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143, 53, 54 ve 63. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis, katılanlar … ve …’e yönelik aynı Kanun’un 141/1, 143, 53, 54 ve 63. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis, katılanlar …, …, … ve …’e yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun’un 116/1-4, 53, 54 ve 63. maddeleri gereğince 1 yıl hapis, katılanlar …, …, …, … ve …’e yönelik mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 53, 54 ve 63. maddeleri gereğince 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadere hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık … 16.06.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, atılı suçları işlemediğini, bu sebeple kararın bozulmasını talep etmiştir.
2. Sanık … müdafii 09.06.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, sanığın atılı suçlardan mahkûm olmasını gerektirecek somut delillerin bulunmadığını, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddesinin uygulanmadığını ve eksik inceleme sonucu hükümler kurulduğunu, bu sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihi olan 02.10.2015’te gece vakti sayılan saat 00.00 ile 01.00 arasında katılan …’in fındık harmanında çadırların içinde bulunan 400 ile 450 kg fındığının çadırlar kesilmek suretiyle alınırken sigara içmek için dışarıda olan tanık …’ın bir erkek şahsın elinde fındık çuvalı ile … plakalı aracına yaklaştığını gördüğünü beyan ettiği, 15.10.2015’te gece vakti sayılan saat 01.40 sıralarında katılan …’a ait olan çadır içinde bulunan 300 kg fındığın çadır kesilmek suretiyle alındığı, 23.10.2015 ile 24.10.2015 tarihlerinde ise gece vakti sayılan saat 24.00 sıralarında katılan … …’in evine balkon kapısı zorlanarak girilip, içeriden çok sayıda bakır eşyanın, katılan …’in evine kapının üzerinde olan anahtar ile kapısı açılmak suretiyle girilip, içeriden çok sayıda bakır eşyanın, katılan …’in evine penceresi zorlanmak suretiyle girilip, içeriden bakır eşyalarının, katılan …’in evine kapısı kırılmak suretiyle girilip, içeriden bakır eşyalarının alındığı, katılan … …’in de 23.10.2015’te gece vakti sayılan saat 24.00 sıralarında etrafı dolaştığı sırada evlerinin yakınında … plakalı aracı gördüğü, aracı kullanan kişinin de sanık olduğunu teşhis ettiği, suçta kullanılan … plakalı aracın sanık tarafından 09.11.2015’te kiralandığı ve olay tarihleri ile saatlerinde suç yerlerinde olduğunun tespit edildiği, ayrıca katılanların asma kilit ve zincir baklaları üzerindeki alet izinin sanığın yakalandığında aracında bulunan demir kesme makası ile oluşturulduğunun uzmanlık raporu ile de tespit edildiği, sanığın aşamalarda suçlamaları reddederek gezmek için araçla gittiğini savunduğu; ancak suç saati itibariyle olay yerinin gezmeye uygun bir yer olmadığının aşikar olduğu ve bu durumun hayatın olağan akışına uygun görülmediği, bu sebeplerle mahkemece sanığın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından mahkûm olduğu belirlenmiştir.
2. 09.11.2015 tarihli Teşhis Tutanağı, 09.11.1015 tarihli Olay Tutanağı ve 10.11.2015 tarihli tutanak dosya içerisine alınmıştır.
IV. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Dosya kapsamına göre, sanığın katılan …’in evine haksız ele geçirdiği anahtar ile kapıyı açıp, girmek suretiyle suça konu eşyaları alması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-d maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Sanık her ne kadar suçu işlemediğini ve sanık müdafii de sanığın atılı suçlardan mahkûm olmasını gerektirecek somut delillerin bulunmadığını, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddesinin uygulanmadığını ve eksik inceleme sonucu hükümler kurulduğunu iddia etmiş ise de, hem katılan … ‘in hem de tanık …’ın sanığın olay tarihlerinde kullanmış olduğu … plakalı araçla sanığı görmüş olmaları, sanığın olay tarihlerinde ve saatlerinde bulunduğunu gösteren GPS kayıtları, ayrıca yakalandığı sırada aracında çıkan demir kesme makasının katılanların asma kilit ve zincirlerini kesen alet olduğunun tespit edilmesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde suçların sübut bulduğu anlaşılmıştır. Adlî sicil kaydının bulunması, katılanların zararlarını gidermemiş olması, etkin pişmanlık göstermeyen tavırları, suç işlemekten geri durmayan kişiliği, tekrar suç işlemeyeceğine mahkemece kanaat getirilmemesi ve dosyaya yansıyan olumsuz kişiliği nazara alınarak hakkında şartları oluşmaması gerekçesiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50, 51, 62 ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği, tüm bu sebeplerle sanık hakkında katılanlar …, …, … ve …’e yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli ile katılanlar …, …, …, … ve …’e yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
4. Sanığın katılan …’in fındık harmanındaki çadırlarının ve diğer katılan …’ın çadırının içinden sırasıyla istiflenmiş ve çuval içerisinde bulunan 400 ile 450 kilogram ve 300 kilogram fındıkları alması şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1. maddesinden cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştır.

IV. KARAR
A.Sanık Hakkında Katılanlar …, …, … ve …’e Karşı Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığının İhlali ile Katılanlar …, …, …, … ve …’e Karşı Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi Bakımından
Gerekçe bölümünde 1, 2 ve 3. bentlerde açıklanan nedenlerle Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2016/85 Esas, 2016/273 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın ve müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, ONANMASINA,
B. Sanık Hakkında Katılanlar … ve …’e Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi Bakımından
Gerekçe bölümünde 4. bentte açıklanan nedenle Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2016/85 Esas, 2016/273 Karar sayılı kararına yönelik sanığın ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.