YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14447
KARAR NO : 2023/1198
KARAR TARİHİ : 07.03.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında, Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 20.06.2012 tarihli, 2012/2287 Esas sayılı iddianamesiyle cinsel saldırı suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2012 tarihli ve 2012/555 Esas, 2012/1026 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 102 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçundan görevsizlik kararı verilmiştir.

3.Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.06.2014 tarihli ve 2013/11 Esas, 2014/89 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

4.Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.06.2014 tarihli ve 2013/11 Esas, 2014/89 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 08.02.2022 tarihli ve 2021/27850 Esas, 2022/978 Karar sayılı kararı ile özetle ” sair temyiz itirazlarının reddiyle eylemin sarkıntılık niteliğinde olduğu belirtilerek, hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58 inci. maddesiyle yeniden düzenlenen 5237 sayılı Kanunun 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinin lehe olduğu gözetilerek yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması” nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli, 2022/100 Esas, 2022/169 Kararı ile sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun değişikliği sonrası sanık lehine belirlenerek sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci cümlesi ile 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.

6.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.11.2022 tarihli ve 9-2022/134636 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE
1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 99 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin bozma öncesi yapılan yargılamada sanık hakkında kurulan 05.06.2014 tarihli mahkumiyet kararı olduğu, mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde bozulmasının ardından mahkemece yapılan yargılama neticesinde atılı suçtan mahkumiyetine dair kararın verildiği 20.09.2022 tarihinden önce bu sürenin geçtiği gözetilerek zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

II. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli, 2022/100 Esas, 2022/169 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2023 tarihinde karar verildi.