YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2115
KARAR NO : 2023/11627
KARAR TARİHİ : 15.06.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/403 Esas, 2022/666 Karar
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 Sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Cumhuriyet Başsavcılığının 27.08.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1.cümle,53/1,58 maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.
2…. 12 Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2015/482 Esas,2015/779 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106/1-1, 62/1 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3…. 12 Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2015/482 Esas,2015/779 Karar sayılı kararının sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 12.04.2018 tarihi ve 2017/8996 Esas,2018/7276 Karar sayılı ilam ile;
“02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. Maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması..”
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
4.Bozma üzerine … 12 Asliye Ceza Mahkemesinin 30.10.2018 tarihli ve 2018/553 Esas, 2018/874 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106/1-1, 62/1 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrir olduğunun kabulü ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
5…. 12 Asliye Ceza Mahkemesinin 30.10.2018 tarihli ve 2018/553 Esas, 2018/874 Karar sayılı kararının sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 10.01.2022 tarihli ve 2020/32589 Esas, 2022/1576 Karar sayılı ilâmı ile;
“17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK’nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
6.Bozma üzerine basit yargılama usulü uygulanması suretiyle … 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2022 tarihli ve 2022/185 Esas, 2022/111 Karar sayılı kararı ile değişen suç vasfıyla 5237 sayılı Kanun’un 106/1-2. cümle, 29/1, 62/1 ve 7188 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 maddeleri gereğince 13 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrir olduğunun kabulü ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
7.Basit yargılama usulü uygulanarak kurulan karara yönelik sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine, genel yargılama usulü uygulanarak … 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2022 tarihli ve 2022/403 Esas, 2022/666 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 106/1-2. Cümle, 29/1, 62/1 maddeleri gereğince 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrir olduğunun kabulü ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanığın Temyiz Sebebi;
Gerekçe belirtmeksizin, kararı kabul etmediğine, yuvasını yıkan katılanın suçlu olduğuna gereğinin yapılmasını talep ettiğine,
2. Vesaire
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanık ile katılan arasında olay tarihinden önce meydana gelen bir tartışma nedeniyle husumet bulunduğu, sanığın katılanın kullandığı cep telefonuna “ulan şerefsiz, bu olay bu sefer kapanmayacak, sevişmeye gel dediğin kelimeyi yedireceğim sana, delikanlıysan, erkek diye geziyorsan teke tek istediğin yere geleceğim, ara beni yer söyle, senin o kızın yuvasını yıkacam, göreceksin, sen benim yuvam senin gibi bir namussuz yüzünden yıkıldı, elbette bir gün karşıma çıkacak, kocasına banyolarına erkek saklayan yani karım dedinde aldım bunu, dediğim yeter, evinde banyoda elin erkeğini yakalayıpta avrat boşayıp tekrar avradım diye be bi pezevek” yazılı mesajlar gönderdiği anlaşılmıştır.
2.Katılan aşamalardaki ifadelerinde, Olay ve Olgular bölümü (1) nolu bentteki gibi beyan etmiştir.
3.Sanık aşamalardaki ifadelerinde özetle, “..tutanakta belirtilen mesajları çektim, çünkü benim yuvam müşteki yüzünden yıkıldı ve üstelik müşteki yuvam yıkıldıktan sonra da bana telefonda karınla sevişmeye geldim diyerek beni tahrik etti, ayrıca daha önce de hakkımda iftira attı ben bu nedenle ceza aldım, ben mesajları da müştekinin tahriki ile yazdım, mecbur kaldım yazdım, çünkü ben öncesinde müştekiyle iyi niyetle görüşmeye çalıştım ancak benimle görüşmedi, suç işleme kastım yoktur, beraatimi isterim..” şeklinde beyanlarda bulunmuştur.
4. Kolluk tarafından düzenlenen 19.08.2015 tarihli mesaj okuma tutanağı dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
A.Kararı Kabul Etmediğine, Gereğinin Yapılmasını Talep Ettiğine, İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden
Katılanın aşamalardaki değişmeyen kararlı ve birbiriyle uyumlu beyanları, sanığın ikrarı, kolluk mesaj tespit tutanağı, “Hukuki Süreç” başlığının (3) ve (5) nolu bentlerinde gösterilen bozma ilâmları dikkate alındığında; eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerine yönelik hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Vesaire ilişkin,
1.Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanda aynı katılana karşı eylemlerini birden fazla işlediğinin anlaşılması karşısında hakkında 5237 sayılı Kanun’un 43/1. maddesinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, bozmaya uyulduğu, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
3.Ancak, sanık hakkında … 12 Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli mahkûmiyet kararında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı ve söz konusu hükmün sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından sanık lehine temyizi üzerine bozulduğunun anlaşılması karşısında, 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı gözetilmeden, bozma sonrası kurulan hükümde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık kabul edilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle … 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2022 tarihli ve 2022/403 Esas, 2022/666 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan, “5237 sayılı Kanun’un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün” çıkarılması suretiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
15.06.2023 tarihinde karar verildi.