Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2022/5088 E. 2023/11812 K. 22.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5088
KARAR NO : 2023/11812
KARAR TARİHİ : 22.06.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/122 E., 2021/78 K.
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/25366 Soruşturma Numaralı ve 04.06.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1 maddesi delaleti ile 148/1, 149/1c, 53 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. … 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2015 tarihli ve 2013/249 Esas, 2015/143 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 37/1 maddesi delaleti ile 86/2, 86/3-e, 62/1, 52/2 ve 63. maddeleri gereğice 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. … 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2015 tarihli ve 2013/249 Esas, 2015/143 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 26.12.2016 tarihli ve 2016/5904 Esas, 2016/21237 Karar sayılı kararı ile;
“…Mağdurun olayın hemen akabinde alınan beyanları ve teşhis tutanağı içeriği ile dosya kapsamına göre, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun mağdura karşı birlikte suç işleme iradesi gösterip üzerilerine atılı yağma suçunu gerçekleştirdikleri sabit olmasına rağmen, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu haklarında basit kasten yaralama suçundan hüküm kurulması, Kabule göre de; Sanık …’in ayağında giyinik vaziyetteki ve herhangi bir özellik arz etmeyen sıradan ayakkabısının silah olarak değerlendirilemeyeceği ve mağdurun sanıklardan ve suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığı gözetilmeden, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında takibi şikayete bağlı silahsız basit kasten yaralama suçu hakkında şikayet yokluğu nedeniyle ayrı ayrı düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,
,…”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. … 4. Ağır Ceza Mahkemesinin,12.02.2018 tarihli ve 2017/24 Esas, 2018/52 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında kamu davsının tefrikine karar verildiği ve aynı mahkemenin 2018/122 Esas, 2021/78 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 149/1-c, 150/2, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık … Müdafiinin Temyiz Sebepleri
1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, somut delil olmadığına,
2. Suçun maddi ve manevi unsurlarının gerçekleşmediğine, beraat hükmü kurulması gerektiğine
3. Vesaireye
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde mağdur … …’ın yanında teyzesinin oğlu olan ve tanık olarak ifadesine başvurulan … … ile birlikte ilimiz Sancak Tramvay durağında saat 18.00 sıralarında sanık … ve temyiz dışı sanıklar …, … …, … … ve suça sürüklenen çocuk … ile karşılaştıkları, sanıklar ve suça sürüklenen çocukların mağdurdan güneş gözlüğünü istedikleri, sanık …’in mağdurdan gözlüğü aldığı, aldıktan sonra mağdurun tekrar geri istemesi üzerine gözlüğü ona verdiği ve bir bahane uydurup hep birlikte mağdura tekme yumruk girişerek darp etmeye başladıkları, mağduru yere yıkıp yakasında bulunan gözlük ile sigara paketini zorla aldıkları, maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Mağdurun aşamalarda alınan beyanı ve polis tarafından tanzim edilen 28.05.2013 tarihli Yakalama ve Teslim Tutanağına göre olayın (1) numaralı paragrafta yazıldığı şekilde gerçekleştiği anlaşılmıştır.

3. Mağdur tarafından olaydan hemen sonra sanık …’ı olay günü kendisini darp eden şahıslardan olduğunu ve ayrıca sanığın olay günü yanında bulunan tanık R. E. A.’ı kovalayan sahıs olduğunu teşhis ettiğine dair 28.05.2013 tarihli teşhis tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

4. Mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğuna dair adli rapor dosya içerisinde bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
1. Mağdurun beyanı, teşhis tutanağı, adli rapor, 28.05.2013 tarihli Yakalama ve Teslim Tutanağı ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.02.2021 tarihli ve 2018/122 Esas, 2021/78 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

22.06.2023 tarihinde karar verildi.