Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2022/12883 E. 2023/2151 K. 10.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12883
KARAR NO : 2023/2151
KARAR TARİHİ : 10.04.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Mağdure … vekilinin temyiz istemi yönünden; suç ve inceleme tarihinde on bir yaşında olan mağdure …’ın velisi şikayetçi …’ün kovuşturmadaki beyanında sanıktan şikayetçi olmaması karşısında mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle atanan vekilin temyize hakkı olmadığı belirlenmiştir.

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.06.2019 tarihli ve 2019/10 Esas, 2019/216 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 25.06.2021 tarihli ve 2019/2093 Esas, 2021/1116 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvuruları yerinde görülüp duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde delil değerlendirilmesi yapılmak suretiyle hüküm fıkrası karardan tamamen çıkartılıp sanığın suç kastı tespit edilemediğinden bahisle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine hükmedilerek istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE
A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Suç tarihinde on bir yaşında olan mağdurenin velayet hakkına sahip annesi olan şikayetçi …’ün, İlk Derece Mahkemesinde verdiği 03.04.2019 tarihli duruşma ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, mağdure … vekilinin vaki temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan duruşma açılmaksızın dava dosyası üzerinden yapılan incelemede delil değerlendirilmesi yapılmak suretiyle yeni bir hüküm kurulması, 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

III. KARAR
A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle mağdure … vekilinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Başkaca yönleri incelenmeyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20 Ceza Dairesinin, 25.06.2021 tarihli ve 2019/2093 Esas, 2021/1116 Karar sayılı kararının, gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçe ile uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.