YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13612
KARAR NO : 2023/3713
KARAR TARİHİ : 30.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kahramankazan Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/92 Esas, 2016/152 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık hakkında mağdur …’i kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b) Sanık hakkında mağdur …’i kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
Karar verilmiştir.
2. Kahramankazan Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/92 Esas, 2016/152 Karar sayılı kararlarının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 22.10.2020 tarihli ve 2020/9539 Esas, 2020/14455 Karar sayılı ilâmı ile özetle; sanığın yargılama konusu eyleminde 5271 sayılı Kanun’un 251 … maddesi kapsamında basit yargılama usûlünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Kahramankazan Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2021 tarihli ve 2020/603 Esas, 2021/571 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık hakkında basit yargılama usûlü uygulanarak mağdur …’i kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 … maddesinin altıncı fıkrası 5271 sayılı Kanun’un 251 … maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 5 ay 19 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b) Sanık hakkında basit yargılama usûlü uygulanarak mağdur …’i kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 … maddesinin altıncı fıkrası, 5271 sayılı Kanun’un 251 … maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 5 ay 19 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
4. Kahramankazan Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2021/832 Esas, 2022/614 Karar sayılı kararı ile sanığın itirazı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 252 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca duruşma açılarak genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucunda
a) Sanık hakkında mağdur …’i kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b) Sanık hakkında mağdur …’i kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi; atılı suçları işlemediğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
1. Olaydan önce mağdur … ile eşi olan sanık arasında çıkan kavga nedeniyle mağdur …’in … ilindeki evlerinden ayrılarak Kazan ilçesinde ikamet eden babası mağdur …’in evine geldiği, aynı gün gece saatlerinde sanığın eşi ile görüşmek için Kazan ilçesindeki ikametlerinin önüne gelerek konuşmak istediğini bildirdiği, bunun üzerine mağdurların birlikte sanığın yanına gittikleri, sanık ile mağdurlar arasında görüşme sırasında çıkan tartışmada sanığın, eşi …’i yumruk vurmak suretiyle darp ettiği, bunun üzerine araya girmek isteyen kayınpederi …’i de cebinden çıkardığı ve olaydan sonra ele geçirilemeyen çakı bıçağı ile sağ kolundan yaraladığı, sanığın geldiği araç ile olay yerinden kaçtığı, olaydan sonra alınan adlî raporlara göre mağdurların basit tibbî müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandıkları anlaşılmıştır.
2. Sanık savunması, mağdur beyanları, adlî raporlar, adlî sicil kaydı, nüfus kayıtları, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dava dosyasında mevcuttur.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Gerekçeli karar başlığında, şikayetinden vazgeçen … ve …’ın sıfatlarının “mağdur” yerine “katılan” olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendine aykırı davranılmış ise de söz konusu hukuka aykırılık mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
2. Sanığın atılı suçları işlemediğine yönelen temyiz sebebi yönünden;
a) Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
b) Ancak; Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 22.10.2020 tarihli ve 2020/9539 Esas, 2020/14455 Karar sayılı bozma ilâmı öncesi 16.02.2016 tarihli kararlar ile sanığın neticeten “7 ay 15 gün” hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararların yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması karşısında ceza miktarlarının sanık lehine 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin, bozma ilâmı sonrası yapılan yargılamada sanığın neticeten “9 ay” hapis cezaları ile mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle kazanılmış hakkı ihlal edilerek fazla cezalar verilmesi hukuka aykırı ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe başlığı altında (2-b) paragrafında açıklanan sanığın kazanılmış hakkı ihlal edilerek fazla cezalar verildiğine ilişkin nedenle Kahramankazan Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2021/832 Esas, 2022/614 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkralarında yer alan 5271 sayılı Kanun’un 231 … maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesi ve 51 … maddesinin birinci fıkrası gereği uygulama yapılmasına yer olmadığına dair paragraflardan sonra gelmek üzere “Ancak ilk hüküm sanık tarafından temyiz edilmiş olup aleyhe temyiz bulunmadığından ve bu durum sanık lehine 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca kazanılmış hak oluşturduğundan, sanığın cezasının 7 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına” cümlelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.05.2023 tarihinde karar verildi.