Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/12578 E. 2023/1172 K. 06.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12578
KARAR NO : 2023/1172
KARAR TARİHİ : 06.03.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Düşme, beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, temyiz isteminin vekalet ücretiyle sınırlı olduğu yapılan inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 2015/9861 Esas numaralı iddianame ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dava açılmıştır.

2. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli ve 2015/223 Esas, 2016/18 Karar sayılı kararı ile değişen suç vasfı gözetilerek sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Türk

Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca şikayet yokluğundan düşme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında kurulan beraat kararı uyarınca sanık yönünden vekalet ücreti takdir edilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde; sanık ile mağdurenin sosyal medya uygulaması üzerinden tanışıp görüşmeye başladıktan sonra 15.07.2014 tarihinde sanığın evinde rıza dahilinde vajinal yoldan cinsel ilişki yaşadıkları hadise ile ilgili olarak mağdurenin kovuşturma aşamasındaki ifadesinde on sekiz yaşından büyük olduğunu söylediği sanık ile aralarında cinsel ilişki yaşanmadığını beyan ederek şikayetçi olmaması karşısında inkara dayalı savunmada bulunan sanığın savunmasına itibar edilerek beyanlar gereği suç tarihinin 2014 yılı Eylül ayı olarak kabulü ile anılan tarihte on beş yaşını dolduran mağdurenin şikayetçi olmamasından ötürü değişen suç vasfı gereği reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan düşme ve yasal unsurları itibariyle oluşmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat hükmü kurulmuş ise de; aynı mağdureye yönelik reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine karar verilmesi karşısında, müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmeti bölünemeyeceğinden, beraat edilen ve düşme hükmü kurulan suçlar yönünden vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli ve 2015/223 Esas, 2016/18 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.