YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15881
KARAR NO : 2023/1802
KARAR TARİHİ : 29.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkumiyet, Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi
Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hüküm ile sanığın temyiz isteminin kabule şayan olmamasından dolayı reddine dair ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hüküm ile ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Yokluğunda verilen gerekçeli hükmün sanığın aynı zamanda mernis adresi de olan beyan adresine tebliğ edildikten sonra bila ikmal iade halinde Tebligat Kanunu’nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden tebliğe çıkarılması gerekirken doğrudan aynı Kanun’un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Eskişehir (Kapatılan) 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2015/1339 Esas, 2016/166 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (d) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca neticeten 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Eskişehir (Kapatılan) 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2016 tarihli ve 2015/1339 Esas, 2016/166 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği “Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.
3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 06.10.2020 tarihli ve 14-2016/218187 sayılı Tebliğname ile hükmün kısmî onama, kısmî bozma talep edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği
Dosya içerisinde yer alan HTS kayıtları ve bilirkişi raporuna göre sanığın katılanı birden fazla kez taciz ettiği anlaşıldığından zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kabule göre de; karar gerekçesinde teşdiden cezalandırmaya karar verildiği belirtilmesine karşın alt sınırdan hapis cezasına hükmedilerek gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulduğuna, talimatla ifadesi alınan kişiliği hakkında bilgi edinilemeyen sanık hakkında takdiri indirim uygulanarak eksik ceza tayin edilmesine ve sair hususlara yöneliktir.
B. Sanığın Temyiz İsteği
1. Asıl karara yönelik; görüşmeleri sırasında katılanın kötü niyetli olarak konuşmaları kayıt altına aldığına, katılandan özür dilemesine rağmen lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.
2. Ek karara yönelik; tebligatın usulsüz olduğuna, muhtarın tarafına bilgi vermediğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Cumhuriyet savcısının ve sanığın cinsel taciz suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, sanığın sabıkalı olması ve mahkeme gerekçesi de birlikte değerlendirildiğinde hapis cezasının ertelenmesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yönelik sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
2. “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir” şeklindeki düzenleme nazara alınarak yapılan değerlendirmede cinsel taciz suçunu oluşturan eylemlerin tek bir zaman diliminde işlendiğinin anlatım bulması karşısında Cumhuriyet Savcısının zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.
3. Sanığa yapılan gerekçeli karar tebligatının usulsüz olması nedeniyle Tebliğnamede ek kararın onanmasını isteyen görüşe ve 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca suçun üst sınırının 2 yıldan fazla olması nedeniyle basit yargılama usulü uygulama koşulları oluşmadığından bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir (Kapatılan) 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2015/1339 Esas, 2016/166 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.03.2023 tarihinde karar verildi.